تخطي إلى المحتوى الرئيسي

قضاء أمير المؤمنين على بن أبى طالب ( ع ) ( قضاوتهاى امير المؤمنين ع ) ( فارسي ) — صفحة 194

مساهمون:

ص١٩٤
و معركه‌گير هستى ، و به دربار پادشاهان مىروى سفله‌اى و زنت از تو جداست . حضرت امير - عليه السلام - به وى فرمود : اگر از آنچه كه مىگويى و يا در باره‌ات مىگويند باكت نيست ، سفله مىباشى « 1 » .

7 - معناى زمان

( 1 ) مردى نذر كرد « زمانى » روزه بگيرد ، امير المؤمنين - عليه السلام - فرمود : زمان پنج ماه است و « حين » شش ماه « 2 » .

8 - معناى لا شىء

( 2 ) از جمله سؤالات كتبى پادشاه روم از معاويه يكى معناى « لا شىء » بود معاويه پاسخش را ندانست . عمرو بن عاص از قضيه باخبر گرديد ، به معاويه گفت : اسب خوبى براى فروش به لشكرگاه على - عليه السلام - بفرست و به فرستاده بگو اگر قيمت اسب را از تو پرسيدند بگو « لا شىء » اميد است بدين وسيله مشكل حلّ شود از اين رو مردى اسبى برداشت و به لشكرگاه على - عليه السلام - رهسپار گرديد ، اتفاقا حضرت امير با قنبر از كنار مرد عبور مىكردند ، على - عليه السلام - به قنبر فرمود : برو اسب را از اين مرد بخر . قنبر نزد مرد رفت و به وى گفت : اسبت را به چند مىفروشى ؟ گفت : به « لا شىء » . على - عليه السلام - به قنبر فرمود : اسب را از او بگير ، مرد گفت : پس « لا شىء » را به من بده . امير المؤمنين او را در بيابان برد و سراب را به وى نشان داد و به او فرمود : اين « لا شىء » است .
هامش
( 1 ) - تهذيب ، ج 6 ، ص 295 ، حديث 28 . ( 2 ) - فروع كافى ، ج 4 ، ص 142 ، حديث 5 .