آنكس كه تو را دوست داشت ، تو را ( از بدى ) باز داشت و آنكه تو را دشمن داشت ، تو را ( به بدى ) برانگيخت . « 1 »
ميان شيعيان مشهور است كه سيد الشهدا ( ع ) روز عرفه را با دعايى دراز در حالى كه در سمت چپ كوه بر پا ايستاده بود ، به نيايش مىپرداخت . شيعيان هنوز بر اين دعا در همان محل مداومت مىكنند . ديرى نمىپايد كه دل خواننده دعا با تامل در معانى و روح دعا ، خشوع مىيابد و ذهنش بيدار مىشود و احساس نزديكى و دلبستگى به خدا در وجودش جوانه مىزند . اينك گلهايى از بوستان اين دعا مىچينيم :
خدايا اگر در تمامى زمانها و روزگاران - چنانچه عمر يابم - تلاش و كوشش نمايم ، نمىتوانم سپاس يكى از نعمتهايت را بجا آورم مگر به لطف و كرمت كه آن هم مرا به اداى شكرى ديگر مىخواند . « 2 »
خدايا آن كن كه چنانت بترسم كه پندارى تو را بينم . « 3 »
پروردگارا بىنيازيم را در درونم و يقين را در دلم و اخلاص را در كردارم و نور را در بينشم و بينشم را در دينم قرار ده .
هامش
( 1 ) - عيون الحكم و المواعظ : 451 ، نزهه الناظر . . . : 88 ح 28 ، اعلام الدين : 298 .
( 2 ) - انسان مىتواند سپاس نعمتى كه انسانى مانند او به وى داده ادا كند و حتى قادر است كه احسان را به چند برابر پاسخ دهد تا آنجا كه به سپاسگزارى او برآيند . اما اداى شكر نعمتهاى خدا ناشدنى است زيرا دادن توان به انسان در سپاسگزارى خود نيز مستوجب شكرى ديگر است تا بىنهايت . ( نويسنده )
( 3 ) - اين از مبادى اهلبيت است كه در گفتار و كردار از آن صرفنظر نمىكنند . آنان پندارى هميشه و همواره رودررو به خدا نظر مىكنند . ( نويسنده )