مىگفت : « اى مسلمانان آيا مىخواهيد آنكه را به دشمنى با خدا و رسولش پرداخت و با آنان به مبارزه برخاست ، مشاهده كنيد ؟ آنكه راه گمراهى بر مسلمانان پيش گرفت و مشركان را ياورى كرد و از روى ترس و با بىميلى اسلام آورد ؟ همانا او معاويه بن ابو سفيان است » . در آن روز پيروزى با اردوى امام بود . « 1 »
روز چهارم محمد بن حنفيه با شمارى و از آن سوى عبيد اللّه بن عمر با گروهى از سپاه معاويه بر يكديگر درآمدند . جنگ با شكست شاميان در اين روز به پايان رسيد و ابن عمر از صحنه گريخته خود را نجات داد . « 2 »
پنجمين روز صحنه رودرويى عبد اللّه بن عباس پسر عموى امام ( ع ) و وليد بن عقبه از نزديكان معاويه بود . عبد اللّه بن عباس در اين پيكار پيروز بود .
شمارى از لشكريان معاويه از جمله برخى قبايل شام نيز در اين روز به امام پيوستند . اين پيشامد معاويه را اندوهگين و ناتوان كرد . عمرو عاص پيشآمد و گفت : تو مىخواهى با مردم شام به جنگ مردى به روى كه با محمد ( ص ) خويشى بسيار نزديك رحمى دارد . او در اسلام پيشگام و در يارى در جنگ چنان پيش قدم بود كه كسى از اصحاب محمد ( ص ) را ياراى برابرى با او نيست . او با ياران سرشناس محمد ( ص ) و جنگجويان و بزرگان و پيشگامان اسلام به سوى
هامش
( 1 ) - تاريخ طبرى : 4 / 6 ، وقعه صفين : 214 ، مروج الذهب : 1 / 387 ، شرح النهج : 4 / 30 .
( 2 ) - تاريخ طبرى : 4 / 24 ، وقعه صفين : 218 ، الاستيعاب بهامش الاصابه : 3 / 616 ، تاريخ بغداد :
1 / 196 ، البدايه و النهايه : 3 / 107 ، مروج الذهب : 2 / 391 ، الفتوح : 2 / 437 ، الاخبار الطوال : 167 ، شرح النهج : 6 / 215 ، الامامه و السياسه : 1 / 124 .