بيت را رحمت كند . اى ابا الحسن هرگاه به تو و دو فرزندت مىنگرم ، رسول خدا ( ص ) را به ياد مىآورم . » « 1 »
و راز برخورد با ابو ذر در اينجا نهفته است ! ابو ذر شخصيت پيامبر ( ص ) را در وجود على ( ع ) و حسن و حسين ( ع ) متجلى مىبيند آنگاه از آزار و آوارگى در امان بماند ؟ ابو ذر به ولايت و امامت على ( ع ) ايمان داشته باشد آنگاه عثمان و معاويه و مروان وى را آزاد و ايمن رها نمايند ؟ اما چه باك كه ابو ذر نه از مرگ و سختى مىهراسد و نه پرواى رهاكردن حق را دارد ، حقى كه پيامبر ( ص ) بر آن بود و كتاب خدا به آن سخن گفت و امير مومنان ( ع ) به آن عمل نمود . تنها آرزوى ابو ذر فراگير شدن حق و عدالت و توزيع برابر ثروتها بود تا آن دم كه مستمندى بر گستره زمين نماند ، اين همان باور امام على ( ع ) بود كه فرمود :
« نزديك است كه فقر ، كفر باشد . » « 2 » و : « فقر مرگ بزرگتر است . » « 3 » و : « اگر مال از آن من بود همگان را برابر مىداشتم - كه چنين تقسيم سزاست - تا چه رسد كه مال ، مال خداست . بدانيد كه بخشيدن مال به نابجا تبذير و اسراف است . » « 4 »
تنها از اينرو بود كه ابو ذر شوريد و آواره و بىكس مرد .
هامش
( 1 ) - شرح النهج : 2 / 375 چ مصر 1329 ه ، السقيفة و فدك : 376 .
( 2 ) - مسند الشهاب : 1 / 342 ح 581 ، فيض القدير : 4 / 542 و : 5 / 458 ، ميزان الاعتدال : 2 / 204 ح 204 ح 1764 و : 7 / 231 ح 9669 ، العلل المتناهية : 2 / 825 ح 1346 ، تحفة الاحوذى : 7 / 17 و :
10 / 45 ، كشف الخفاء : 2 / 141 ح 1919 ، الجامع الصغير : 2 / 266 ح 6199 ، كنز العمال : 6 / 492 ح 16682 .
( 3 ) - نهج البلاغة : حكمت 162 .
( 4 ) - پيشين : خ 126 .