1 - انتخاب « سليمان بن صرد » ، به عنوان فرماندهء كل قيام تا به برنامهريزى سياسى و نظامى بپردازد .
2 - مكاتبه با مناطق شيعهنشين در عراق و خارج آن و اطلاع دادن به آنان در مورد آنچه بر آن متفق شده بودند يعنى گرفتن انتقام خون امام و درخواست از آنان براى ملحق شدن به آنها .
3 - تأخير قيام به مدت چهار سال ، تا اين چهار سال ، دورهء آمادگى و مهيّا شدن براى نبرد باشد .
4 - نخيله ، مركز اصلى باشد و قيام در آنجا اعلام شود .
5 - محرمانه نگهداشتن امر قيام .
( 1 ) اعضاى كنفرانس كه به گفته مورخان ، يكصد نفر بودند ، پراكنده شدند و كار خود را براى جمعآورى كمكها براى خريد اسلحه ادامه داده ، مردم را دعوت به همكارى و پيوستن به خود نمودند .
( 2 )
اعلام قيام
در سال 65 هجرى ، توّابين ، قيام خروشان خود را بر ضد حكومت اموى اعلام نمودند كه تعداد آنان - بنا به گفته مورخان - چهار هزار نفر بود ، رهبر قيام ، « سليمان بن صرد » ، « حكيم بن منقذ كندى » و « وليد بن عصير كنانى » را به سوى كوفه فرستاد و به آنها دستور داد تا در شهر كوفه حركت كنند و شعار « يا لثارات الحسين ! » ؛ « به خونخواهى حسين برخيزيد » را ندا دهند .
( 3 ) هنگامى كه آن دو به كوفه رسيدند ، آن شعار را سردادند و براى نخستين بار ، اين نداى مؤثر ، در آسمان كوفه طنينانداز شد و همچون صاعقهاى بر سر