براى اقدام بر ضد حكومت اموى و سرنگون نمودن آن ، برانگيخت .
( 1 )
3 - قيام توّابين
مردم كوفه از اينكه امام را واگذاشته بودند ، به شدت پشيمان شدند و از اينكه آن گناه بزرگ را مرتكب شده بودند ، به شدت پشيمان شدند و از اينكه آن گناه بزرگ را مرتكب شده بودند ، به سرزنش يكديگر پرداختند و متفق شدند بر اينكه به گناه خود اعتراف نمايند كه آن حضرت را فرو گذاشتند و لازم است با خونخواهى آن حضرت ، كفّارهء گناهان خود را تقديم كنند . يكى از آنان دخترش را مخاطب قرار داده و گفته است : « دخترم ! پدرت ، از گناه خود به سوى پروردگارش مىگريزد » « 1 » .
( 2 ) آنان كنفرانسى در منزل « سليمان بن صرد خزاعى » برپا نمودند كه بزرگ شيعيان و از صحابهء رسول خدا و داراى سابقه و پيشينهاى در اسلام بود . آنها ميان خود به گفتگو پرداختند و بر آن شدند كه ننگ و گناه از آنان پاك نمىشود مگر با كشتن كسانى كه حضرت حسين عليه السّلام را كشته بودند .
در آن گردهمايى ، چندين خطابهء پرهيجان ايراد شد كه براى گرفتن انتقام خون امام عظيم دعوت به همبستگى و وحدت كلمه مىكرد . برپايى اين كنفرانس - بنا به گفتهء مورخان - در سال 61 هجرى ؛ يعنى سال شهادت حضرت حسين عليه السّلام بود « 2 » .
( 3 )
مصوّبات كنفرانس
كنفرانس به اتفاق آرا ، تصميماتى اتخاذ نمود از آن جمله :
هامش
( 1 ) طبرى ، تاريخ 5 / 552 .
( 2 ) أنساب الأشراف 6 / 363 - 365 .