تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حياة الإمام الحسين ( ع ) ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي ) — صفحة 430

مساهمون:

ص٤٣٠
قتيل بلا جرم كأن قميصه * صبيغ بماء الارجوان خضيب تصلى على المختار من آل هاشم * و تنزى بنيه ان ذا لعجيب لئن كان ذنبى حب آل محمد * فذلك ذنب لست منه اتوب هم شفعائى يوم حشرى و موقفى * و حبهم للشافعى ذنوب « 1 »
« اندوه من بازگشته و دل من اندوهگين است ، چشمم از خواب مانده و خواب رفتنم عجيب باشد » . « از آنچه خوابم را ربوده و مويم را سفيد ساخته است ، حوادث زمانه هستند كه مصيبتهايى دارند » . « دنيا ، براى آل محمد به لرزه آمد ، نزديك بود كه كوههاى سخت براى آنها ، آب شوند » . « آن كيست كه از من پيامى به حسين رساند ، هر چند جانها و دلهايى را خوش نيايد » . « آن كشتهء بىگناهى كه گويى پيراهنش را با آب ارغوان خضاب كرده باشند » . « بر پيامبر برگزيده از خاندان هاشم درود مىفرستى ، ولى فرزندانش را دور مىسازى ، اين ، امرى عجيب است » . « اگر گناه من دوستى آل محمد باشد ، اين گناهى است كه از آن توبه نخواهم كرد » . « آنان شفيعان من در روز حشر و موقفم باشند و دوستى آنان گناه شافعى باشد » .
هامش
( 1 ) الصراط السوى فى مناقب آل النبى ، ص 94 .