تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حياة الإمام الحسين ( ع ) ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي ) — صفحة 401

مساهمون:

ص٤٠١
شگفت شديد كه آسمان ، خون باريده است در حالى كه عذاب آخرت رسواكننده‌تر باشد كه آنان ( يعنى عذاب‌شوندگان در آخرت ) يارى نشوند ، مهلت دادن خدا ، شما را به خفّت بكشاند زيرا او شتاب و عجله نمىكند و از درگذشتن انتقام نمىهراسد ، چرا كه او در كمينگاه است . . . » « 1 » . ( 1 ) شيرزن كربلا با منطق صداقت و صداى حقانيت ، آنان را كوبيد و بر نفسهاى خبيثشان رهنمون گشت ، به اشكهاى دروغينشان فريفته نشد و فريبكارى و دروغشان بر او پنهان نمانده جنايت زشتشان را بر آنان يادآور شد كه زشت‌ترين جنايتى است كه بر روى زمين اتفاق افتاده است . . . آنان را با بدترين صفاتى توصيف كرد كه فرومايه‌ترين ملتها به آن وصف مىشوند ؛ زيرا آنان را به نيرنگ و پيمان‌شكنى توصيف نمود كه اين دو ، سرچشمهء انحطاط و شقاوت انسان مىباشند . ( 2 ) حضرت زينب عليها السّلام در مورد گريهء آنان ، اظهار نظر نمود و گفت : آنان حق دارند بسيار بگريند و كمتر بخندند ، به خاطر گناه عظيمى كه مرتكب شده‌اند ؛ زيرا سرور جوانان اهل بهشت و فرزند خاتم نبوّت و نجات‌بخش و آزاده كنندهء آنان را كشته و جگر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را بريده و حرمتش را شكسته و خانواده‌اش را به اسارت برده بودند ، پس كدام جنايت ، زشت‌تر و يا فجيع‌تر از اين جنايت مىباشد ؟ ( 3 )

بازتاب خطبهء حضرت زينب عليها السّلام

مردم از خطبهء فرزند نبوت ، مضطرب گشتند و يقين نمودند كه به هلاكت
هامش
( 1 ) مقرم ، مقتل الحسين ، ص 310 - 312 .