- « ما اسيران اهل بيت عليهم السّلام مىباشيم » .
( 1 ) هنگامى كه آن زن ، اين مطلب را شنيد ، فرياد كشيد و زنان نيز همراه وى فرياد كشيدند . فرياد آنان در كوفه پيچيد . يكى از زنان ، هرچه چادر و مقنعه در خانهاش داشت جمع كرد و آنها را به بانوان علوى داد تا خود را با آنها از ديد مردم بپوشانند « 1 » .
بانوى ديگرى غذا و خرما آورد و آن را بر كودكانى كه گرسنگى آنان را آزرده بود ، مىانداخت .
حضرت ام كلثوم از پشت كاروان ، فرياد كشيد : « صدقه بر ما اهل بيت ، حرام است » .
هنگامى كه كودكان ، گفتار آن بانوى بزرگوار را شنيدند ، هر كدام از آنان آنچه را از غذا در دست يا در دهان خود داشت ، بر زمين افكند و به همراه خود مىگفت : عمّهام مىگويد : « صدقه بر ما اهل بيت ، حرام است » .
( 2 )
خطبهء حضرت زينب عليها السّلام
هنگامى كه حضرت زينب عليها السّلام نوهء حضرت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و خواهر امام ، آن جمعيّت فراوان را ديد كه خيابانها و كوچههاى كوفه را پر كردهاند ، براى روشن كردن وضعيّت و آشكار كردن مصيبت بزرگى كه بر اهل بيت ، جارى گشته و افكندن بار مسئوليت اين جنايت زشت ، بر كوفيانى كه پيمان را شكسته و تعهد را ناديده گرفته و ريحانهء رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را كشتهاند و آنگاه ، پس از كشتن آن حضرت به شيون و گريه پرداخته بودند ، گويى كه اين گناه عظيم را مرتكب
هامش
( 1 ) عبد اللّه بن نور اللّه ، عوالم 17 / 377 ح 2 .