مىگويم او را و به وى ايمان دارم و بر او توكل مىكنم ، گواهى مىدهم كه پروردگارى جز خداوند يكتا نيست كه او را شريكى نباشد و اينكه محمد بنده و فرستادهء اوست . . . فرزندانش در كنار رود فرات سر بريده شدند اينكه خون و ميراثى به گردنشان بوده باشد .
( 1 ) خداوندا ! من به تو پناه مىبرم از اينكه بر تو افترا بندم و خلاف آنچه را كه نازل فرمودهاى بر تو بگويم از عمل به پيمانها گرفته تا وصيت براى على بن ابى طالب عليه السّلام ، آن كه حقش غصب گرديد و بىگناه آنگونه كه فرزندانش ديروز كشته شدند در خانهاى از خانههاى خداى تعالى كه در آن گروهى بودند به زبان مسلمان ، به قتل رسيد ، سرهايشان نابود باد ! ( 2 ) در حيات و مماتش ستمى را از او دور نكردند تا اينكه خداوند او را با صفاتى ستوده ، خويى نيكو ، مناقبى مشهور و عقايدى معروف به سوى خود فراخواند كه در راه خداى سبحان از سرزنش سرزنش كنندگان و يا بازداشتن بازدارندگان نمىهراسيد . خداوندا ! او را در خردسالى به اسلام هدايت كردى و در بزرگسالى ، مناقبش را ستودى و وى پيوسته براى تو و رسولت ، دلسوزى مىنمود ، در دنيا زاهد بود و بر آن حريص نبود و به آخرت ، رغبت داشت و براى تو در راه تو جهاد مىنمود ، او را پسنديدى و برگزيدى و به راه راست ، هدايت فرمودى .
( 3 ) اما بعد : اى اهل كوفه ! اى اهل مكر و نيرنگ و خودبزرگبينى ! ما اهل بيتى هستيم كه خداوند ما را به شما و شما را به ما آزمود ، آزمون ما را نيكو قرار داد و علمش را نزد ما و فهمش را براى ما قرار داد كه ما گنجينهء علم او و ظرف فهم و حكمت او هستيم و حجت وى در سرزمينش و براى بندگانش . خداوند ما را به كرامتش گرامى فرمود و به پيامبرش محمد صلّى اللّه عليه و آله بر بسيارى از آفريدگانش به
حياة الإمام الحسين ( ع ) ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي ) — صفحة 403
مساهمون: الشيخ باقر شريف القرشي
ص٤٠٣