( 1 )
رؤياى ام سلمه
ام المؤمنين ، حضرت ام سلمه ، از هنگام خارج شدن امام به سوى عراق ، پريشان و مضطرب بود ؛ زيرا رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله كشته شدن فرزندش حضرت حسين عليه السّلام را در سرزمين كربلا به وى اطلاع داده و شيشهاى كه در آن تربت آنجا بود ، به وى سپرده و فرموده بود : هرگاه آن شيشه پر از خون گرديد ، سبط آن حضرت ، كشته شده است « 1 » ، او هر روز به آن شيشه نگاه مىكرد و مىگفت :
« روزى كه به صورت خون درآيى ، روز بزرگى خواهد بود « 2 » » .
ام سلمه ، در روز دهم محرم به خواب رفت و رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را در خواب ديد ، در حالى كه سر و صورت آن حضرت خاكآلود بود ، پس به آن حضرت عرض كرد : « يا رسول اللّه ! تو را چه شده است ؟ ! » .
- « كشته شدن حسين را مشاهده نمودم » .
( 2 ) ام سلمه ، پريشان و مضطرب ، برخاست و فرياد مىزد : « حسين كشته شد ، خداوند ، خانهها و قبرهايشان را پر از آتش نمايد » « 3 » .
( 3 ) ابن عباس ، صداى فريادها را شنيد كه از خانهء ام سلمه برخاسته بود ، پس به سوى وى شتافت ، در حالى كه خانهاش از مردان و زنان پر شده بود ، به او گفت : « اى ام المؤمنين ! چرا ناله و فرياد سر دادهاى ؟ » به او پاسخى نداد و روى به
هامش
بغداد 1 / 142 . مقريزى ، خطط 2 / 285 - 286 . منتظم ، 5 / 346 .
( 1 ) طبرانى ، المعجم الكبير 3 / 114 و 166 . ذهبى ، تاريخ اسلام 5 / 17 . مظفرى ، تاريخ ، ص 210 . و در آن آمده است كه نخستين شيونكننده بر حضرت حسين در مدينه ، « ام سلمه » بوده است .
( 2 ) طبرانى ، المعجم الكبير 3 / 114 .
( 3 ) ابن عساكر ، تاريخ 14 / 238 .