كرد - همچون سگ ، به سوى امام حمله برد و سر مباركش را از تن جدا ساخت .
سر مبارك امام عليه السّلام را از تن جدا ساخت در حالى كه لبخندى از خرسندى ، اطمينان و پيروزى جاودانى كه به دست آورده بود ، بر لب داشت .
( 1 ) امام ، جانش را به عنوان بهايى براى قرآن كريم تقديم نمود ، قيمتى براى شرافت ، عزّت و بزرگمنشى كه انسانيّت به آن ، بلندى مىيابد . . . ؛ قيمتى كه تقديم كرد ، گران و عظيم بود ؛ زيرا مظلوم ، ستمديده و غريب كشته شد ، پس از آنكه داغ مصيبت فرزندان و اهل بيت و يارانش را كشيد و در حالى كه تشنه بود ، در برابر ديدگان افراد خانوادهاش ، سر بريده گشت ، پس كدام بها ، از اين بهايى كه امام به طور خالص در پيشگاه خداوند به عنوان قربانى تقديم نمود ، گرانقدر تر است ؟
( 2 ) امام با فداكارى عظيم و جانبازىاش ، با خداوند به دادوستد پرداخت و تجارتش ، تجارتى سودآور بود كه خداى تعالى فرموده است :
« خداوند ، جان و مال اهل ايمان را به بهاى بهشت خريدارى كرده ، آنها در راه خدا جهاد مىكنند تا دشمنان دين را به قتل رسانند ، يا خود كشته شوند ، اين وعدهء قطعى است بر خداوند و عهدى است كه در سه ( دفتر آسمانى ) تورات ، انجيل و قرآن ياد فرموده و از خدا باوفاتر به عهد كيست ؟ اى اهل ايمان ! شما به خود در اين معامله بشارت دهيد كه اين معاهده با خدا به حقيقت سعادت و فيروزى بزرگى است » « 1 » .
( 3 ) به تحقيق ، امام در دادوستدش ، سود برد و افتخارى را به دست آورد كه
هامش
( 1 ) توبه / 110 :إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَ يُقْتَلُونَ وَعْداً عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِيلِ وَ الْقُرْآنِ وَ مَنْ أَوْفى بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بايَعْتُمْ بِهِ وَ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ.