سر امام عليه السّلام را از تن جدا كرد ، « 1 » شاعر دربارهء او مىگويد :
واى رزية عدلت حسينا * غداة تبيره كفا سنان « 2 »
« كدام مصيبت با مصيبت حسين برابر است ، آن روز كه دستان سنان او را كشتند » .
( 1 )
2 - شمر بن ذى الجوشن
بعضى از منابع گفتهاند كه « شمر بن الجوشن » پيسى گرفته ، قاتل امام عليه السّلام بوده « 3 » ؛ زيرا اين پليد از كينهتوزترين مردم نسبت به امام بود .
« رينهارت دوزى » خاورشناس مىگويد : « شمر ، لحظهاى در كشتن نوهء پيامبر صلّى اللّه عليه و آله ترديد به خود راه نداد ، وقتى كه ديگران از اين جنايت شنيع ، خوددارى كرده بودند ، هر چند آنان در كفر ، همانند وى بودهاند « 4 » » .
( 2 )
3 - عمر بن سعد
مقريزى و ديگران گفتهاند : « عمر بن سعد » بود كه امام را كشت ، پس از آنكه ديگر آدمكشان جنايتكار از كشتن آن حضرت خوددارى كرده بودند . « 5 »
هامش
( 1 ) ابن اثير ، تاريخ 4 / 78 . مقاتل الطالبيين ، ص 118 . البداية و النهاية 8 / 188 . انساب الاشراف 3 / 409 . تاريخ القضاعى 330 .
( 2 ) الاستيعاب 1 / 395 .
( 3 ) خوارزمى مقتل 2 / 36 . مقرم ، مقتل الحسين ، ص 284 .
( 4 ) مسلمانان اسپانيا .
( 5 ) مقريزى خطط 2 / 285 ، دار احياء العلوم .