باقى است « 1 » ، قرار داده شد . « سيد هبة الدين شهرستانى » مىگويد : « امام در زمينى دور از آب ، اقامت نمود كه سلسلهء تپهها هورهايى دور آن را گرفتهاند كه از شمال شرقى آغاز مىشد و به محل باب السدره در شمال متصل بود ، همچنين تا محل باب الزينبى در جهت مغرب و سپس تا موضعى در قبله از جهت جنوب ادامه مىيابد كه اين تپههاى نزديك هم براى بينندگان ، نيمدايرهاى را تشكيل مىدادند و در اين دايرهء هلالى بود كه ريحانهء رسول صلّى اللّه عليه و آله مورد محاصره واقع شد » « 2 » .
( 1 ) دوست ما « استاد سيد محمد حسن كليددار » اين مطلب را نمىپذيرد كه محل معروف به خيمهگاه حسين ، همان محلى است كه امام بارهايش را در آن بر زمين نهاده بود ، بلكه خيمهگاه ، در جايى دور تر نزديك « بيمارستان حسينى » قرار داشت و در اين مورد به آرايش نظامى مورد عمل آن روزگاران استناد مىورزد كه جداسازى نيروهاى رزمنده از يكديگر را به مقدار دو ميل ، اقتضا مىنمود . اين كار به خاطر احتياجات عمليات جنگى ، از قبيل ميدان گرفتن اسبها براى دويدن ، و ديگر مسافتهاى لازم بود . به علاوه داشتن چادرها بايد دور از محل پرتاب تير و زوبين كه ميان رزمندگان تبادل آن صورت مىگرفت باشد ، وى همچنين به بعضى از شواهد تاريخى كه مؤيد نظريه او مىباشد ، استناد جسته است « 3 » .
( 2 ) گمان غالب آن است كه خيمهگاه ، در محل فعلى آن و يا قدرى دور تر بوده است ؛ زيرا سپاه فراوان اموى كه براى جنگ با امام حركت كرد ، در برابرش
هامش
( 1 ) بغية النبلاء فى تاريخ كربلاء 2 / 6 تأليف : سيد عبد الحسين توليت حرم حسينى ، در كتابخانه وكيل مدافع سيد عادل كليددار .
( 2 ) نهضة الحسين ، ص 90 .
( 3 ) مدينة الحسين 2 / 24 .