جز اردوگاه كوچك چيزى وجود نداشته كه امام حسين عليه السّلام از آن به خانواده تعبير نمود و نيروهاى نظامى از نظر تعداد ، با هم برابرى نداشتند تا ميان آنها دو ميل يا بيشتر فاصله ايجاد شده باشد .
( 1 ) سپاه اموى ، اردوگاه امام را در محاصره داشت تا آنجا كه وقتى ابن سعد ، تيرى را پرتاب نمود و شروع جنگ را با آن اعلام كرد و تيراندازان سپاه وى ، تيرهاى خود را پرتاب كردند ، كسى در اردوگاه امام باقى نماند مگر اينكه تيرى به وى اصابت نمود تا آنجا كه تيرها به بعضى از چادرهاى زنان اصابت نمود كه اگر مسافت طولانى بود ، زنان اهل بيت مورد اصابت تيرهاى آنان قرار نمىگرفتند .
( 2 ) آنچه اين مطلب را تأييد مىنمايد ، اين است كه امام حسين عليه السّلام هنگامى كه براى لشكر اموى خطابه ايراد نمود ، زنان ، سخنانش را شنيدند و صداى گريههايشان بلند گشت كه اگر مسافت طولانى بود ، صداى آن حضرت به آنان نمىرسيد و نيز نشانههاى بسيار ديگرى وجود دارند كه بر بودن خيمهگاه در محل فعلىاش دلالت مىنمايد .
حياة الإمام الحسين ( ع ) ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي ) — صفحة 110
مساهمون: الشيخ باقر شريف القرشي
ص١١٠