اذا المرء لم يحم بنيه و عرسه * و نسوته كان اللئيم المسببا
و فى دون ما يبغى يزيد بنا غدا * نخوض حياض الموت شرقا و مغربا
و نضرب كالحريق مقدما * اذا ما رآه ضيغم راح هاربا
« اگر انسان فرزندان ، عروسان و زنانش را حمايت نكند ، آن فرومايه ناسزا خورده خواهد بود » .
« فردا ، پيش از آنكه يزيد به خواستهاش برسد ، در شرق و غرب ، مرگ را پذيرا خواهيم بود » .
« همچون آتش گرفته به پيش خواهيم رفت كه اگر شيرى او را ببيند ، از روبهرويش گريزان مىگردد » .
( 1 ) اين شعر ، تصميم آن حضرت را بر پذيرا شدن مرگ ، نشان مىدهد ، خواه در مشرق باشد و يا در مغرب ، ولى با يزيد ، بيعت نخواهد كرد .
( 2 )
همراه با عبد اللّه بن مطيع
در ميان راه ، « عبد اللّه بن مطيع عدوى » به استقبال آن حضرت شتافت و به وى گفت : اى ابا عبد اللّه ! خداوند مرا فداى تو سازد ، به كجا مىروى ؟
- « در اين وقت ، من عازم مكه هستم ، پس هرگاه به آنجا رسيدم از خداوند براى بعد از آن ، طلب خير ( استخاره ) خواهم كرد » .
- اى فرزند دخت رسول اللّه ! خداوند در آنچه بر آن تصميم گرفتهاى ، براى تو خير بخواهد ، من پيشنهادى به شما دارم آن را از من بپذير .
- « آن چيست ؟ » .
- هرگاه به مكه رفتى ، از اينكه اهل كوفه تو را فريب دهند بپرهيز زيرا