( 1 )
1 - به كارگيرى شعرا
در آن روزگار ، شعرا از قوىترين رسانههاى گروهى بودند كه معاويه بخششهاى فراوانى به آنان كرد و اموال زيادى به آنها بخشيد كه زبانهاى آنان به مدح و ثناى يزيد گشوده شد و صفات برجستهاى به او دادند و اوصاف زيبايى برايش گفتند كه از جمله آنهاست :
( 2 ) - عجاج : « عجاج » ، يزيد را مدح فراوان نمود و ضمن آن گفت :
اذا زلزل الأقوام لم تزلزل * عن دين موسى و الرسول المرسل
و كنت سيف اللّه لم يقلل * يفرع أحيانا و حينا يختلى « 1 »
« اگر مردمان از جاى بجنبند تو از دين موسى و پيامبر مرسل ، متزلزل نمىشوى » .
« تو شمشير خدا بودى كه كند نمىشود ، گاهى بالاى سرها مىرود و گاه درو مىكند » .
معناى اين شعر آن است كه يزيد ، دنبالهرو موسى پيامبر و حضرت محمد صلّى اللّه عليه و آله مىباشد و او شمشير برّندهء خداست كه بر اوليا و دوستان خدا بر افراشته بوده است ! ! ( 3 ) - احوس : « احوس » شاعر ، با قصيدهاى او را مدح گفت كه در آن آمده است :
ملك تدين له الملوك مبارك * كادت لهيبته الجبال تزول
يجبى له بلخ و دجلة كلها * و له الفرات و ما سقى و النيل
« پادشاه مباركى كه پادشاهان از او فرمان مىبرند و از شكوه او نزديك باشد
هامش
( 1 ) شعراء النصرانية بعد الاسلام ، ص 234 .