تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حياة الإمام الحسين ( ع ) ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي ) — صفحة 142

مساهمون:

ص١٤٢
لِمِثْلِ هذا فَلْيَعْمَلِ الْعامِلُونَ
« اين چنين بايد عمل كنند ، عمل كنندگان » . آنگاه روح پاكش ، پر كشيد و فرشتگان خداى رحمان آن را در بر گرفتند . . . ( 1 ) پايه‌هاى عدالت در زمين سست گشت و نشانه‌هاى دين ، از ديده‌ها پنهان شد . اينك پناه ستم‌كشيدگان و محرومان ، آنكه خود را به رنج مىافكند تا در سرتاسر اين عالم ، دولتى را برپا نمايد كه تبعيض و بهره‌كشى را ريشه‌كن سازد و عدالت و حق را ميان مردم حاكم كند ، در گذشته بود . ( 2 ) دو سبط رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به تجهيز پدرشان برخاسته ، جنازهء پاكش را غسل داده ، كفن پوشاندند و در ساعتهاى آخر شب ، او را به آرامگاه ابدىاش منتقل كردند و در « نجف اشرف » به خاك سپردند . آنان ، عدالت اجتماعى و ارزشهاى انسانى را همراه وى مدفون ساختند . ( 3 ) مورخان مىگويند : هنگامى كه خبر كشته شدن امام به معاويه رسيد ، شادمان گشت و روز كشته شدن آن حضرت را در دمشق ، روز عيد رسمى اعلام كرد ، زيرا آرزوهايش محقق گشته و براى وى اين امكان پيش آمده بود كه حكومت را به عنوان وسيله‌اى براى كشاندن مسلمين به بردگى و اجبار آنان بر آنچه نمىپسنديدند ، قرار دهد . ( 4 )

آنچه از حكومت امام عليه السّلام بر جاى ماند

حكومت امام ، آثار بسيار مهم و عظيمى در جامعهء اسلامى بر جاى گذاشت كه شايد مهمترين آنها بدين شرح باشد : 1 - حقيقت اسلامى را با همهء نيروهايش در جهان سياست و حكومت ، آشكار ساخت ؛ زيرا امام در حكومت خود ، خواهان بر طرف كردن تبعيضهاى