روزه نذر نگرفته باشد ، احتياط واجب آنست كه پسر بزرگتر قضا نمايد . ولى اگر
براي روزه أجير شده ونگرفته باشد قضاء آن بر پسر بزرگ لازم نيست . ونيز اگر
قضاء روزه جد بر پدر واجب بوده وپدر آنها را نگرفته بر پسر قضاى آنها لازم
نيست .
احكام روزه مسافر
( مسأله 1723 ) مسافري كه بايد نمازهاى چهار ركعتي را در سفر دو ركعت
بخواند ، نبايد روزه بگيرد ، ومسافري كه نمازش را تمام مىخواند ، مثل كسى كه
شغلش مسافرت ، يا سفر أو سفر معصيت است ، بايد در سفر روزه بگيرد .
( مسأله 1724 ) مسافرت در ماه رمضان اشكال ندارد ، ولى براي فرار از روزه
مسافرت مكروه است . وهمچنين است سفر قبل از روز بيست وچهارم در ماه رمضان
مگر اين كه سفر براي حج يا عمره يا به جهت ضرورتي باشد .
( مسأله 1725 ) اگر غير روزه رمضان روزه معين ديگرى بر انسان واجب باشد ،
مثلا نذر كرده باشد روز معينى را روزه بگيرد ، بهتر آنست كه تا ناچار نشود در آن روز
مسافرت نكند . واگر در سفر باشد ، چنانچه ممكن است قصد كند كه ده روز در
جائى بماند وآن روز را روزه بگيرد ، ولى ظاهر آنست كه سفر جائز است وقصد اقامه
واجب نيست ودر صورتي كه روزه نگيرد لازم است روزه آن روز را قضا كند .
( مسأله 1726 ) اگر نذر كند روزه بگيرد ، وروز آن را معين نكند ، نمىتواند
آن را در سفر بجا آورد . ولى چنانچه نذر كند كه روز معينى را در سفر روزه بگيرد ،
بايد آن را در سفر بجا آورد . ونيز اگر نذر كند روز معينى را چه مسافر باشد يا نباشد ،
روزه بگيرد ، بايد آن روز را اگر چه مسافر باشد ، روزه بگيرد .
( مسأله 1727 ) مسافر مىتواند براي خواستن حاجت سه روز در مدينه طيبه
روزه مستحبى بگيرد . وأحوط مستحب اين است كه آن سه روز روزهاى چهارشنبه وپنجشنبه
وجمعه باشد .