احكام روزه قضا
( مسأله 1703 ) اگر ديوانه عاقل شود ، واجب نيست روزههاى وقتي را كه
ديوانه بوده قضا نمايد .
( مسأله 1704 ) اگر كافر مسلمان شود ، واجب نيست روزههاى وقتي كه كافر
بوده قضا نمايد ، ولى اگر مسلمانى كافر شود ودوباره مسلمان گردد ، روزههاى
وقتي را كه كافر بوده بايد قضا نمايد .
( مسأله 1705 ) روزهاى كه از انسان بواسطة مستى فوت شده ، بايد قضا نمايد ،
اگر چه چيزى را كه بواسطة آن مست شده ، براي معالجه خورده باشد .
( مسأله 1706 ) اگر براي عذرى چند روز روزه نگيرد ، وبعد شك كند كه چه
وقت عذر أو بر طرف شده ، واجب نيست مقدار بيشترى را كه احتمال مىدهد
روزه نگرفته ، قضا نمايد ، مثلا كسى كه پيش از ماه رمضان مسافرت كرده ونمىداند
پنجم رمضان از سفر برگشته يا ششم ، ويا اين كه مثلا در آخرهاى ماه رمضان مسافرت
كرده وبعد از رمضان برگشته ونمىداند كه بيست وپنجم رمضان مسافرت كرده
يا بيست وششم ، در هر دو صورت مىتواند مقدار كمتر يعنى پنج روز را قضا كند ،
اگر چه احتياط مستحب آنست كه مقدار بيشتر يعنى شش روز را قضا نمايد .
( مسأله 1707 ) اگر از چند ماه رمضان روزه قضا داشته باشد ، قضاى هر كدام
را كه أول بگيرد مانعى ندارد ، ولى اگر وقت قضاى رمضان آخر تنگ باشد مثلا
پنج روز از رمضان آخر قضا داشته باشد وپنج روز هم بر رمضان مانده باشد بهتر
آنست كه أول قضاى رمضان آخر را بگيرد .
( مسأله 1708 ) اگر قضاى روزه چند ماه رمضان بر أو واجب باشد ، ودر نيت
معين نكند روزهاى را كه مىگيرد قضاى كدام ماه رمضان است قضاى سال آخرى
حساب نمىشود .