( مسأله 1709 ) كسى كه قضاى روزه رمضان را گرفته اگر وقت قضاى روزه
أو تنگ نباشد مىتواند پيش از ظهر روزه خود را باطل نمايد .
( مسأله 1710 ) اگر قضاى روزه ميتى را گرفته باشد ، بهتر آنست كه بعد از
ظهر روزه را باطل نكند .
( مسأله 1711 ) اگر بواسطة مرض ، يا حيض ، يا نفاس ، روزه رمضان را
نگيرد وپيش از تمام شدن رمضان بميرد ، لازم نيست روزههائى را كه نگرفته براي
أو قضا كنند .
( مسأله 1712 ) اگر بواسطة مرضى روزه رمضان را نگيرد ، ومرض أو تا
رمضان سال بعد طول بكشد ، قضاى روزههائى را كه نگرفته بر أو واجب نيست
وبايد براي هر روز يك مد كه تقريبا ده سير است طعام يعنى گندم يا جو يا نان
ومانند اينها به فقير بدهد ، ولى اگر بواسطة عذر ديگرى مثلا براي مسافرت روزه
نگرفته باشد ، وعذر أو تا رمضان بعد باقي بماند روزههائى را كه نگرفته بايد قضا
كند ، واحتياط واجب آنست كه براي هر روز يك مد طعام هم به فقير بدهد .
( مسأله 1713 ) اگر بواسطة مرضى روزه رمضان را نگيرد ، وبعد از رمضان
مرض أو بر طرف شود ولى عذر ديگرى پيدا كند كه نتواند تا رمضان بعد قضاى
روزه را بگيرد ، بايد روزههائى را كه نگرفته قضا نمايد ،
ونيز اگر در ماه رمضان غير از مرض عذر ديگرى داشته باشد ، وبعد از رمضان
آن عذر بر طرف شود وتا رمضان سال بعد بواسطة مرض نتواند روزه بگيرد ،
روزههائى را كه نگرفته بايد قضا كند وبنابر احتياط واجب براي هر روز يك مد
طعام نيز به فقير بدهد .
( مسأله 1714 ) اگر در ماه رمضان بواسطة عذرى روزه نگيرد ، وبعد از رمضان
عذر أو بر طرف شود وتا رمضان آينده عمدا قضاى روزه را نگيرد بايد روزه را قضا
كند وبراي هر روز يك مد طعام هم به فقير بدهد .