مد طعام - گندم يا جو يا نان ومانند اينها - به فقير بدهد .
( مسأله 1735 ) كسى كه بواسطة پيرى روزه نگرفته اگر بعد از ماه رمضان
بتواند روزه بگيرد ، لازم نيست روزه را قضا نمايد .
( مسأله 1736 ) اگر انسان مرضى دارد كه زياد تشنه مىشود ، ونمىتواند تشنگى
را تحمل كند ، يا براي أو مشقت دارد ، روزه بر أو واجب نيست ولى در صورت
دوم بايد براي هر روز يك مد طعام به فقير بدهد ، واحتياط مستحب آنست كه بيشتر
از مقدارى كه ناچار است آب نياشامد ، وچنانچه بعد بتواند روزه بگيرد ، بنابر
احتياط واجب روزههائى را كه نگرفته قضا نمايد .
( مسأله 1737 ) زنى كه زائيدن أو نزديك است وروزه براي حملش ضرر
دارد ، روزه بر أو واجب نيست ، وبايد براي هر روز يك مد طعام به فقير بدهد ، ونيز
اگر روزه براي خودش ضرر دارد ، روزه بر أو واجب نيست وبنابر احتياط مستحب
براي هر روز يك مد طعام به فقير بدهد ودر دو صورت روزههائى را كه نگرفته بايد
قضا نمايد .
( مسأله 1738 ) زنى كه بچه شير مىدهد وشير أو كم است چه مادر بچه
يا دايه أو باشد يا بىاجرت شير دهد اگر روزه براي بچهاى كه شير مىدهد
ضرر دارد ، روزه بر أو واجب نيست وبايد براي هر روز يك مد طعام به فقير بدهد
ونيز اگر براي خودش ضرر دارد ، روزه بر أو واجب نيست وبنابر احتياط مستحب
براي هر روز يك مد طعام به فقير بدهد ودر هر دو صورت روزههائى را كه نگرفته بايد
قضا نمايد ، ولى اگر كسى پيدا شود كه بىاجرت بچه را شير دهد يا براي شير دادن
بچه از پدر يا مادر بچه يا از كس ديگرى كه اجرت أو را بدهد اجرت بگيرد ،
واجب است كه بچه را به أو بدهد وروزه بگيرد . وهم چنين است بنا بر احتياط واجب اگر
مادر بتواند بچه خود را از شير خشك معمولى غذا دهد .