( مسأله 1687 ) اگر روزهدار در ماه رمضان با زن خود كه روزهدار است
جماع كند ، چنانچه زن را اكراه كرده باشد ، كفاره روزه خودش وروزه زن را بايد
بدهد ، واگر زن به جماع راضى بوده ، بر هر كدام يك كفاره واجب مىشود .
( مسأله 1688 ) اگر زنى شوهر روزهدار خود را اكراه كند كه با أو جماع
نمايد ، واجب نيست كفاره روزه شوهر را بدهد .
( مسأله 1689 ) اگر روزهدار در ماه رمضان ، زن خود را اكراه به جماع كند ،
ودر بين جماع ، زن راضى شود ، بنابر احتياط واجب بايد مرد دو كفاره وزن يك
كفاره بدهد .
( مسأله 1690 ) اگر روزهدار در ماه مبارك رمضان با زن روزهدار خود كه
خواب است جماع نمايد ، يك كفاره بر أو واجب مىشود ، وروزه زن صحيح است
وكفاره هم بر أو واجب نيست .
( مسأله 1691 ) اگر مرد زن خود را يا زن شوهر خود را اكراه كند كه غير
جماع كار ديگرى كه روزه را باطل مىكند بجا آورد ، بر هيچ يك از آنها كفاره
واجب نيست .
( مسأله 1692 ) كسى كه بواسطة مسافرت يا مرض روزه نمىگيرد ، نمىتواند
زن روزهدار خود را اكراه به جماع كند . ولى اگر أو را اكراه نمايد ، كفاره بر مرد
نيز واجب نيست .
( مسأله 1693 ) انسان نبايد در بجا آوردن كفاره كوتاهى كند ، ولى لازم
نيست فورا آن را انجام دهد .
( مسأله 1694 ) اگر كفاره بر انسان واجب شود وچند سال آن را بجا نياورد
چيزى بر آن اضافه نمىشود .
( مسأله 1695 ) كسى كه بايد براي كفاره يك روز شصت فقير را طعام بدهد ،
نمىتواند به هر كدام از آنها بيشتر از يك مد كه تقريبا ده سير است طعام بدهد
يا يك