حيض ، يا نفاس ، يا سفري كه در رفتن آن مجبور است ، براي أو پيش آيد بعد
از بر طرف شدن عذر ، واجب نيست روزهها را از سر بگيرد ، بلكه بقيه را بعد از
بر طرف شدن عذر بجا مىآورد .
( مسأله 1674 ) اگر به چيز حرامى روزه خود را باطل كند ، چه آن چيز أصلا
حرام باشد مثل شراب وزنا ، يا به جهتي حرام شده باشد ، مثل خوردن غذاى حلالى
كه براي انسان ضرر دارد ونزديكى كردن با عيال خود در حال حيض ، بنابر احتياط واجب
كفاره جمع بر أو واجب مىشود يعنى بايد يك بنده آزاد كند ودو ماه روزه بگيرد
وشصت فقير را سير كند ، يا به هر كدام آنها يك مد كه تقريبا ده سير است ، گندم يا جو
يا نان ومانند اينها بدهد . وچنانچه هر سه برايش ممكن نباشد ، هر كدام آنها كه
ممكن است بايد انجام دهد .
( مسأله 1675 ) اگر روزهدار دروغى را به خدا وپيغمبر ( ص ) عمدا نسبت
دهد ، بنابر احتياط واجب كفاره جمع كه تفصيل آن در مسأله پيش گفته شد بر أو واجب
مىشود .
( مسأله 1676 ) اگر روزهدار در يك روز ماه رمضان چند مرتبه جماع كند
بنا بر اظهر يك كفاره بر أو واجب است . واستمناء نيز حكم جماع را دارد .
( مسأله 1677 ) اگر روزهدار در يك روز ماه رمضان چند مرتبه غير جماع
واستمناء كار ديگرى كه روزه را باطل مىكند ، انجام دهد ، براي همه آنها يك كفاره
كافى است .
( مسأله 1678 ) اگر روزهدار غير از جماع واستمناء كار ديگرى كه روزه را
باطل مىكند ، انجام دهد ، وبعد با حلال خود جماع نمايد ، براي هر دو يك كفاره
واجب مىشود .
( مسأله 1679 ) اگر روزهدار غير از جماع واستمناء كار ديگرى كه روزه را
باطل مىكند ، انجام دهد مثلا آب بياشامد وبعد كار ديگرى كه حرام است وروزه