( 299 ) كسى كه پوست بدن أو چرب است اگر چربى آن جرم ندارد كه مانع
رسيدن آب به پوست باشد اشكال ندارد . واگر احراز كند كه محل وضو به طورى
چرب است كه مانع رسيدن آب مىشود أول خشك كند بعد وضو بگيرد .
( 300 ) اگر پيش از وضو بداند كه در بعضي از اعضاى وضو مانعى از رسيدن
آب هست وبعد از وضو شك كند كه در موقع وضو آب را به آن جا رسانده يا نه ، در
صورتي كه احتمال بدهد موقع وضو ملتفت ومتوجه بوده ومانع را بر طرف كرده
است وضوى أو صحيح است .
( 301 ) اگر در بعضي از اعضاى وضو مانعى باشد كه گاهى آب به خودى خود
زير آن مىرسد وگاهى نمىرسد وانسان بعد از وضو شك كند كه آب زير آن رسيده
يا نه ، چنانچه بداند موقع وضو ملتفت رسيدن آب به زير آن نبوده ، احتياط واجب
آن است كه دوباره وضو بگيرد .
( 302 ) اگر بعد از وضو چيزى كه مانع از رسيدن آب است در اعضاى وضو
ببيند ونداند موقع وضو بوده يا بعد پيدا شده ، وضوى أو صحيح است ، ولى اگر
بداند كه در وقت وضو ملتفت آن مانع نبوده ، احتياط واجب آن است كه دوباره
وضو بگيرد .
( 303 ) اگر بعد از وضو شك كند چيزى كه مانع رسيدن آب است در اعضاى
وضو بوده يا نه ، وضو صحيح است .