( 312 ) اگر انسان مرضى دارد كه بول أو قطره قطره مىريزد يا نمىتواند از
بيرون آمدن غائط خوددارى كند ، چنانچه يقين دارد كه از أول وقت نماز تا آخر آن به
مقدار وضو گرفتن ونماز خواندن مهلت پيدا مىكند ، بايد نماز را در وقتي كه مهلت
پيدا مىكند بخواند ، واگر مهلت أو به مقدار كارهاى واجب نماز است ، بايد در وقتي
كه مهلت دارد فقط كارهاى واجب نماز را بجا آورد وكارهاى مستحب آن مانند اذان
واقامه را ترك نمايد ، اگر در مراقبت آن وقت ، عسر وحرج ومشكلى براي أو پيش
نيايد
( 313 ) اگر به مقدار وضو ونماز مهلت پيدا نمىكند ودر بين نماز چند دفعه
بول يا غائط از أو خارج مىشود ، اگر وضو گرفتن بعد از هر دفعه برايش سخت
نيست وعسر وحرج در كار نيست وكارى كه نمازش را باطل كند پيش نمىآيد ،
بايد ظرف آبى پهلوى خود بگذارد وهر وقت بول يا غائط از أو خارج شد فورا وضو
بگيرد وبقيه نماز را بخواند ، واحتياط مستحب آن است كه همان نماز را دوباره با
يك وضو بخواند واگر در بين آن نماز وضوى أو باطل شد اعتنا نكند .
( 314 ) كسى كه بول يا غائط پى در پى از أو خارج مىشود ووضو گرفتن بعد از
هر دفعه براي أو سخت است ، اگر بتواند مقدارى از نماز را با وضو بخواند ، بايد براي
هر نماز يك وضو بگيرد .
( 315 ) كسى كه بول يا غائط پى در پى از أو خارج مىشود اگر نتواند هيچ مقدار
از نماز را با وضو بخواند احتياط واجب آن است كه براي هر نماز يك وضو بگيرد
واگر با تيمم مىتواند مقدارى از نماز را با تيمم بخواند تيمم هم بنمايد .
( 316 ) اگر مرضى دارد كه نمىتواند از خارج شدن باد جلوگيرى كند ، بايد به
وظيفة كساني كه نمىتوانند از بيرون آمدن بول وغائط خوددارى كنند عمل نمايد .
( 317 ) كسى كه بول يا غائط پى در پى از أو خارج مىشود ، بايد براي هر نماز
وضو بگيرد وفورا مشغول نماز شود ، ولى براي بجا آوردن سجده وتشهد فراموش
شده ونماز احتياط كه بايد بعد از نماز انجام داد در صورتي كه آنها را بعد از نماز بجا
بياورد ، وضو گرفتن لازم نيست .
( 318 ) كسى كه بول أو قطره قطره مىريزد بايد براي نماز به وسيله كيسه اى كه