" احكام وضو "
( 304 ) كسى كه در كارهاى وضو وشرايط آن مثل پاك بودن آب وغصبى
نبودن آن خيلى شك مىكند بايد به شك خود اعتنا نكند .
( 305 ) اگر شك كند كه وضوى أو باطل شده يا نه ، بنا مىگذارد كه وضوى أو
باقي است ، ولى اگر بعد از بول استبراء نكرده ووضو گرفته باشد وبعد از وضو
رطوبتى از أو بيرون آيد كه نداند بول است يا چيز ديگر وضوى أو باطل است .
( 306 ) كسى كه شك دارد وضو گرفته يا نه بايد وضو بگيرد .
( 307 ) اگر بعد از وضو يا در أثناء آن يقين كند كه بعضي جاها را نشسته يا مسح
نكرده است چنانچه رطوبت جاهايى كه پيش از آن است خشك شده باشد بايد
دوباره وضو بگيرد . واگر خشك نشده باشد ، جايى را كه فراموش كرده وآنچه بعد
از آن است بايد بشويد يا مسح كند . واگر در أثناء وضو در شستن يا مسح كردن
جايى شك كند بايد به همين دستور عمل كند .
( 308 ) اگر بعد از نماز شك كند كه وضو گرفته يا نه ، نماز أو صحيح است ، ولى
بايد براي نمازهاى بعد وضو بگيرد .
( 309 ) اگر در بين نماز شك كند كه وضو گرفته يا نه ، نماز أو باطل است وبايد
وضو بگيرد ونماز را بخواند ، مگر اين كه به اميد صحيح بودن ، نماز را بخواند بعد
اگر فهميد كه وضو داشته نمازش بنا بر اظهر صحيح است . وهم چنين است اگر قبل
از نماز شك كرد كه وضو دارد يا نه ولى گمان به وضو داشت .
( 310 ) اگر بعد از نماز شك كند ، كه قبل از نماز وضوى أو باطل شده يا بعد از
نماز ، نمازى كه خوانده صحيح است .
( 311 ) كسى كه مىداند وضو گرفته وحدثى هم از أو سر زده مثلا بول كرده
است ، اگر نداند كدام جلوتر بوده ، چنانچه پيش از نماز است بايد وضو بگيرد ،
واگر در أثناء نماز است بايد نماز را بشكند ووضو بگيرد ، واگر بعد از نماز است
نمازى كه خوانده صحيح است وبراي نماز بعد بايد وضو بگيرد .