در آن ، پنبه يا چيز ديگرى است كه از رسيدن بول به جاهاى ديگر جلوگيرى مىكند ،
خود را حفظ نمايد ، واحتياط واجب آن است كه پيش از هر نماز مخرج بول
وكيسه اى را كه نجس شده آب بكشد يا عوض كند . ونيز كسى كه نمىتواند از بيرون
آمدن غائط خوددارى كند ، چنانچه ممكن باشد به مقدار نماز از رسيدن غائط به
جاهاى ديگر بايد جلوگيرى نمايد ، واحتياط واجب آن است كه اگر مشقت ندارد ،
براي هر نماز مخرج غائط را آب بكشد .
( 319 ) كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول وغائط خوددارى كند در صورتي
كه ممكن باشد ومشقت وزحمت وخوف ضرر نداشته باشد بايد به مقدار نماز از
خارج شدن بول وغائط جلوگيرى نمايد اگر چه خرج داشته باشد وخرج آن به أو
ضرر زيادى نزند ، بلكه اگر مرض أو به آسانى يعنى بدون عسر شخصي معالجه
شود ، احتياط واجب آن است كه خود را معالجه نمايد .
( 320 ) كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول وغائط خوددارى كند ، بعد از آن
كه مرض أو خوب شد ، لازم نيست نمازهايى را كه در وقت مرض مطابق وظيفة اش
خوانده قضا نمايد . ولى اگر در بين وقت نماز مرض أو خوب شود ، بايد بنا بر احتياط
مستحب نمازى را كه در آن وقت خوانده دوباره بخواند .
وضوهاى واجب ومستحب براي شش چيز وضو گرفتن واجب است :
1 - براي نمازهاى واجب غير از نماز ميت .
2 - براي سجده وتشهد فراموش شده ، اگر بين آنها ونماز حدثى از أو سر زده
مثلا بول كرده باشد ، واحتياط واجب آن است كه براي سجده سهو هم وضو بگيرد .
3 - براي طواف واجب خانه كعبه .
4 - اگر نذر يا عهد كرده يا قسم خورده باشد كه وضو بگيرد .
5 - اگر نذر كرده باشد كه جايى از بدن خود را به خط قرآن برساند .
6 - براي آب كشيدن قرآني كه نجس شده يا بيرون آوردن آن از مستراح ومانند