گوسفند ، واگر قيمت را مىدهد ، بنابر احتياط واجب بايد پول نقد بدهد ، مگر آن كه
گيرنده رضايت داشته باشد ، ومنظور از قيمت ، قيمت وقت اخراج زكات ودادن به
مستحق است .
( 1551 ) بعد از جدا كردن زكات ، لازم نيست فورا آن را به مستحق بدهد ، ولى
اگر به كسى كه مىشود زكات داد دسترسى دارد يا ساير مصارف زكات براي أو
ممكن است ، احتياط مستحب آن است كه دادن زكات را تأخير نيندازد . واگر با
وجود آن كه مىتواند زكات را به أهل آن برساند ، تأخير بيندازد وزكات از بين برود ،
بنا بر اظهر ضامن است .
( 1552 ) انسان نمىتواند زكاتى را كه كنار گذاشته براي خود بردارد وچيز
ديگرى به جاى آن بگذارد .
( 1553 ) اگر با عين مالي كه براي زكات كنار گذاشته براي خودش تجارت كند
أصل مال وسود آن مال فقير است واگر ضرر كند جبران آن بر عهده زكات دهنده
است .
( 1554 ) مستحب است زكات گاو ، گوسفند وشتر را به فقراى آبرومند بدهد
ودر دادن زكات ، خويشان را بر ديگران ، وأهل علم وكمال را بر غير آنان وكساني را
كه أهل سؤال نيستند بر أهل سؤال مقدم بدارد .
( 1555 ) اگر در شهر زكات دهنده مستحقي نباشد ونتواند زكات را به مصرف
ديگرى كه براي آن معين شده برساند ، چنانچه اميد نداشته باشد كه بعدا مستحق
پيدا كند ، بايد زكات را به شهر ديگر ببرد وبه مصرف زكات برساند ، ومخارج بردن
به شهر ديگر به عهده أو نيست ، گرچه احتياط مستحب در اين است كه خودش
مخارج را بپردازد واگر زكات تلف شود ضامن نيست .
( 1556 ) اگر در شهر خودش مستحق پيدا شود مىتواند زكات را به شهر ديگر
ببرد ، ولى مخارج بردن به آن شهر را بايد از خودش بدهد ، واگر زكات تلف شود
ضامن است ، مگر آن كه به درخواست حاكم شرع برده باشد .
( 1557 ) اجرت وزن وپيمانه كردن گندم ، جو ، كشمش وخرمايى را كه براي
زكات مىدهد اگر مالك پرداخت نكرد وبا فقير هم در مورد اجرت آن مصالحه