مال زكات است ، همين كه دهنده زكات مىگويد ، به عنوان زكات دادم ، پذيرفته
مىشود ، ودر صورت بقاى عين آن مال ، حق پس گرفتن آن را دارد ولى مىتواند
پس نگيرد واز مال خود دوباره بدهد .
( 1532 ) مسافري كه خرجى أو تمام شده يا مركبش از كار افتاده ، چنانچه سفر أو
سفر معصيت نباشد ونتواند با قرض كردن يا فروختن چيزى خود را به مقصد
برساند ، اگر چه در وطن خود فقير نباشد ، مىتواند زكات بگيرد ، ولى اگر بتواند در
جاى ديگر با قرض كردن يا فروختن چيزى مخارج بقيه سفر خود را فرآهم كند ، فقط
به مقدارى كه به آنجا برسد ، مىتواند زكات بگيرد .
( 1533 ) مسافري كه در سفر درمانده شده وزكات گرفته ، بعد از آن كه به وطنش
رسيد ، اگر چيزى از زكات باقي مانده باشد ، در صورتي كه باز گرداندن آن به صاحب
مال يا نايب أو مشقت داشته باشد ، بايد آن را به حاكم شرع بدهد وبگويد آن زكات
است ، واگر به حاكم شرع هم ممكن نشد به مؤمنين عادل مىدهد كه آنها به مصرف
زكات برسانند . واگر آن هم ممكن نشد ، خودش مىتواند آن را در موارد مصرف
زكات صرف كند .
شرايط مستحقين زكات ( 1534 ) مستحق زكات بايد مؤمن ( شيعه ) باشد مگر مورد چهارم وهفتم از
مصارف زكات ، كه شرايط خاص خود را دارد .
( 1535 ) اگر طفل يا ديوانه اى از شيعه فقير باشد ، انسان مىتواند به ولى أو زكات
بدهد كه به مصرف أو برساند .
( 1536 ) اگر به ولى طفل وديوانه دسترسى ندارد ، مىتواند خودش يا به وسيله
فردى امين زكات را به مصرف طفل يا ديوانه برساند ، وبايد موقعى كه زكات را به
مصرف آنان مىرساند ، نيت زكات كند . واگر طفل مميز است واطمينان دارد كه در
همان مواردى صرف مىكند كه ولى أو صرف مىكرد ، مىتوان به خود طفل نيز داد
وهم چنين به سفيه ، با اطلاع ولى أو ، مىتوان زكات داد .