فتواى أو مخالف فتواى مرجع سابقى كه معلوم الاعلميه بوده ، نباشد ; بايد از أو
تقليد كند ، واگر چند نفر به نظر أو اعلم از ديگران وبا يكديگر مساوى باشند ، بايد
از پرهيزگارترين آنها تقليد نمايد .
( مسأله 7 ) : بدست آوردن فتوا يعنى دستور مجتهد چهار راه دارد :
أول : شنيدن از خود مجتهد .
دوم : شنيدن از دو نفر عادل كه فتواى مجتهد را نقل كنند .
سوم : شنيدن از كسى كه شخص به گفته أو اطمينان دارد .
چهارم : ديدن در رساله مجتهد كه اطمينان به درستى آن باشد .
( مسأله 8 ) : تا مقلد يقين نكند كه فتواى مجتهد عوض شده مىتواند به
آنچه در رساله أو نوشته شده عمل نمايد ، واگر احتمال دهد كه فتواى أو عوض
شده جستجو لازم نيست .
( مسأله 9 ) : اگر مجتهد اعلم در مسأله اى فتوا دهد ، كسى كه از أو تقليد
مىكند نمىتواند در آن مسأله به فتواى مجتهد ديگر عمل نمايد ، مگر اين كه فتواى
غير اعلم مطابق احتياط باشد . ولى اگر فتوا ندهد وبفرمايد احتياط آن است كه
فلان طور عمل شود ، مانند اين كه بفرمايد : احتياط آن است كه در ركعت سوم
وچهارم نماز سه بار تسبيحات اربع گفته شود ، مقلد يا بايد به اين احتياط - كه
احتياط واجب ناميده مىشود - عمل كند ، ويا به فتواى مجتهد ديگرى كه تقليدش
جايز است واز مجتهد اعلم يك درجه پائين تر واز ساير مجتهدان علم أو بيشتر
است عمل نمايد ، پس اگر أو يك مرتبه گفتن تسبيحات را كافى بداند مىتواند يك
مرتبه بگويد ، وهم چنين است اگر مجتهد اعلم بفرمايد مسأله محل تأمل يا محل
اشكال است .
( مسأله 10 ) : اگر مجتهد اعلم پيش يا پس از اظهار فتوا در مسأله اى
احتياط كند ، مانند اين كه بفرمايد : هر گاه ظرف نجس را يك مرتبه در آب كر
بشويند پاك مىشود ، اگر چه احتياط آن است كه سه بار بشويند مقلد أو
نمىتواند در آن مسأله به فتواى مجتهد ديگر رجوع نمايد ، وبايد به فتواى أو عمل
مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — صفحة 9
مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي
ص٩