مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — صفحة 478

مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي

ص٤٧٨

( مسأله 2579 ) : اگر نذر كند كه مقدار معينى صدقه بدهد ، چنانچه پيش از دادن صدقه بميرد لازم است بالغين از ورثه أو آن مقدار را از مال أو صدقه بدهند . ( مسأله 2580 ) : اگر نذر كند به فقير معينى صدقه بدهد ، نمىتواند آن را به فقير ديگر بدهد ، واگر آن فقير بميرد ، بنابر احتياط بايد به ورثه أو بدهد . ( مسأله 2581 ) : اگر نذر كند كه به زيارة يكى از امامان - مانند حضرت أبى عبد الله ( عليه السلام ) - مشرف شود ، چنانچه به زيارة امام ديگر برود كافى نيست ، واگر به سبب عذرى نتواند آن امام را زيارة كند ، چيزى بر أو واجب نيست . ( مسأله 2582 ) : كسى كه نذر كرده زيارة برود وغسل زيارة ونماز آن را نذر نكرده لازم نيست آنها را بجا آورد . ( مسأله 2583 ) : اگر براي حرم يكى از امامان يا امامزادگان نذر كند بايد آن را بنابر احتياط لازم در تعمير وروشنائى وفرش حرم ، واگر ممكن نشد براي زوار وخدام متدين آنها مصرف كند . ( مسأله 2584 ) : اگر براي خود امام ( عليه السلام ) چيزى نذر كند ، چنانچه مصرف معينى را قصد كرده ، بايد به همان مصرف برساند ، واگر مصرف معينى را قصد نكرده ، بهتر آن است كه به مصرفى برساند كه نسبتي با امام ( عليه السلام ) دارد ، مانند زوار فقير يا به مصارف حرم آن امام مانند تعمير برساند ، وهم چنين است اگر چيزى را براي امامزاده اى نذر كند . ( مسأله 2585 ) : گوسفندى را كه براي صدقه ، يا براي يكى از امامان نذر كرده اند ، اگر پيش از آن كه به مصرف نذر برسد شير بدهد ، يا بچه بياورد به احتياط واجب آنچه پس از نذر پيدا شود بايد در مورد نذر مصرف گردد ، ونيز پشم گوسفند ومقدارى كه چاق مىشود جزء نذر است . ( مسأله 2586 ) : هر گاه نذر كند كه اگر مريض أو بهبودى يابد ، يا مسافر أو بيايد ، عملي را انجام دهد ، چنانچه معلوم شود كه پيش از نذر كردن مريض بهبود يافته يا مسافر آمده است ، عمل كردن به نذر لازم نيست .