مسائل نذر وعهد
نذر آن است كه انسان براي خدا بر خود واجب كند كه كار خيرى را بجا
آورد ، يا براي خدا كارى را كه نكردن آن بهتر است ترك نمايد .
وعهد پيمان بستن با خداوند است كه كارى را انجام دهد يا ترك نمايد .
( مسأله 2563 ) : در نذر بايد صيغه خوانده شود ، ولازم نيست آن را به عربى
بخوانند ، پس اگر بگويد چنانچه مريض من خوب شود ، براي خدا بر من است كه
ده تومان به فقير بدهم نذر أو صحيح است .
( مسأله 2564 ) : نذر كننده بايد بالغ وعاقل باشد وبه اختيار خود نذر كند ،
بنابر اين نذر كردن كسى كه أو را مجبور كرده اند ، يا به سبب عصبانى شدن
بي اختيار نذر كرده صحيح نيست .
( مسأله 2565 ) : شخص مفلس وآدم سفيهى كه حاكم شرع آنان را از
تصرف در اموالشان منع كرده ، اگر مثلا نذر كنند چيزى به فقير بدهند صحيح نيست .
( مسأله 2566 ) : اگر شوهر از نذر كردن زن جلوگيرى كند ، چنانچه وفا به
نذرش با حق شوهرش منافى باشد ، نمىتواند نذر نمايد ، ونذر زن بي اذن شوهر
در اين صورت باطل است ، بلكه صحت انعقاد نذر زن بي اجازه شوهر در هر
صورت محل اشكال است .
( مسأله 2567 ) : اگر زن با اجازه شوهر نذر كند ، شوهرش نمىتواند نذر
أو را به هم بزند ، يا نگذارد وى به نذرش وفا كند ، مگر اين كه وفا كردن به نذر منافى
با حق شوهر باشد ، كه در اين صورت بعيد نيست بتواند به هم بزند .
( مسأله 2568 ) : هر گاه فرزند با اجازه پدر نذر كند بايد به آن عمل نمايد ،
وهمچنين بنابر احتياط واجب اگر بدون استجازه أو نذر كند ، ولى اگر پدر أو را از
عملي كه نذر كرده است منع نمايد ، ظاهر اين است كه نذرش منحل مىشود ،
وبعيد نيست مادر نيز حكم پدر را داشته باشد به خصوص اگر عمل به نذر سبب
مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — صفحة 475
مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي
ص٤٧٥