سهو كند . واگر سهوا يك سجده زياد كند ، پس از سلام دو سجده سهو كند .
( مسأله 1025 ) : اگر پيشانى را عمدى يا سهوى به زمين نگذارد ، سجده
نكرده است ، هر چند جاهاى ديگر به زمين برسد ، واگر پيشانى را به زمين بگذارد
وسهوا جاهاى ديگر به زمين نرسد ، صحت سجده محل اشكال است ، ولى اگر
سهوا ذكر نگويد سجده صحيح است .
( مسأله 1026 ) : ذكر گفتن در سجده واجب است ، ومستحب است ذكر آن
يك بار سبحان ربي الأعلى وبحمده باشد ، وگفتن سه بار سبحان الله كافى
است ، وبايد اين كلمات دنبال هم وبه عربى صحيح گفته شود . وظاهر اين است
كه گفتن هر ذكرى كه به اين مقدار باشد ، جز در حال ناچارى ، كافى نيست .
ومستحب است سبحان ربي الأعلى وبحمده را سه يا پنج يا هفت بار يا بيشتر
بگويد .
( مسأله 1027 ) : در سجود بايد به مقدار ذكر واجب ، بدن آرام باشد ، وبنابر
احتياط لازم هنگام گفتن ذكر مستحب با قصد خصوصيت هم بدن آرام باشد .
( مسأله 1028 ) : اگر پيش از رسيدن پيشانى به زمين وآرامش بدن ، عمدى
ذكر سجده را بگويد ، يا پيش از پايان ذكر عمدى سر از سجده بردارد ، نماز باطل
است .
( مسأله 1029 ) : اگر پيش از رسيدن پيشانى به زمين ذكر سجده را سهوى
بگويد ، وپيش از برداشتن سر از سجده ، بفهمد اشتباه كرده ، بايد دوباره در حال
آرامش بدن ذكر را بگويد .
( مسأله 1030 ) : اگر هنگام گفتن ذكر سجده ، يكى از هفت عضو را عمدى از
زمين بردارد ، ذكر واجب باطل مىشود ، وبايد آن را در حال آرامش بدن اعاده
نمايد ، وبنابر احتياط نماز را تمام ودوباره بخواند ، ولى هنگامى كه مشغول گفتن
ذكر نيست چنانچه غير از پيشانى جاهاى ديگر را از زمين بردارد ودوباره بگذارد
اشكال ندارد .
( مسأله 1031 ) : اگر پيش از پايان ذكر سجده سهوا پيشانى را از زمين بردارد ،
مسائلى از فقه شيعه ( فارسي ) — صفحة 188
مساهمون: السيد محمد علي الأبطحي
ص١٨٨