خداوند متعال در قرآن مجيد فرموده است :
وَ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ مِنَ الْكِتابِ هُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ إِنَّ اللَّهَ بِعِبادِهِ لَخَبِيرٌ بَصِيرٌ ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ وَ مِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَيْراتِ بِإِذْنِ اللَّهِ ذلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَها يُحَلَّوْنَ فِيها مِنْ أَساوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَ لُؤْلُؤاً وَ لِباسُهُمْ فِيها حَرِيرٌ وَ قالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ إِنَّ رَبَّنا لَغَفُورٌ شَكُورٌ الَّذِي أَحَلَّنا دارَ الْمُقامَةِ مِنْ فَضْلِهِ لا يَمَسُّنا فِيها نَصَبٌ وَ لا يَمَسُّنا فِيها لُغُوبٌ
« 1 » .
( 1 ) آنچه را كه از كتاب به تو وحى كرديم ، حق است و تصديقكننده آنچه كه پيش رويش بوده ( تورات و انجيل ) ، همانا خداوند نسبت به بندگانش آگاه و بيناست . آنگاه كتاب را به كسانى كه از بندگانمان برگزيدهايم ، به ارث داديم .
برخى از آنان نسبت به خويشتن ستمگر و برخى ميانهرو و برخى به اذن خداوند پيشگام در خيرات بودند . اين است آن فضيلت بزرگ ، بهشت جاودانهاى كه وارد آن مىشوند و با دستبندهاى زرين و لؤلؤ آراسته گردند و لباسشان در آنجا از ابريشم و حرير است . و گويند : سپاس خداوندى را كه اندوه را از ما زدود ، همانا پروردگار ما آمرزنده و سپاسگزار است ، خداوندى كه از فضل خود ما را به جايگاه ماندنى وارد كرد ؛ در آنجا رنج و زحمتى به ما نرسد و آسيبى بر ما وارد نگردد .
هامش
( 1 ) فاطر ( 35 ) : 35 - 31 .