گفتار بزرگان در شأن آن حضرت
( 1 ) 1 - علّامهء مجاهد سيّد عبد الحسين شرف الدّين رحمه اللّه گويد : كسى در كرامت و بزرگوارى اخلاقى ، پاكى سرشت ، پاكى وجود و خلوص جوهر از آن حضرت [ زينب عليه السّلام ] - به جز جدّ او و همان پدر و مادرى كه او را به دنيا آوردند - برتر ديده نشده است . او از جمله زنان كميابى بود كه شتابزدگى او را منحرف ، و خشم او را سبك نكرده هيچ عاملى بردبارىاش را از وى نگرفته و بر او چيره نشده بود . در تيزهوشى ، پاكى روح ، لطافت احساس ، نيرومندى و پايدارى و استوارى دل و جان آيتى از آيات الهى در والاترين شكل شجاعت و بلند پروازى و اوجگيرى روحى بود . . . . « 1 »
( 2 ) 2 - علّامه شيخ جعفر نقدى گويد : زمينهء پيدايش اين بانوى پاك و بزرگوار و جاى پرورش اين گوهر ارزنده ( زينب عليها السّلام ) دامان نبوّت بود . در خاندان رسالت رشد يافت و شير وحى را از پستان زهراى بتول نوشيد و غذاى بزرگوارى را از دست پسر عموى پيامبر تغذيه كرد . از اين رو ، پيدايشى پاكيزه ، و پرورشى روحانى يافت ، جامهء عظمت و شكوه بر تن كرده قباى پاكدامنى و شرف و بزرگى پوشيده ، پنج تنى كه اصحاب كساء بودند ، آموزش و پرورش و آراستنش را بر عهده گرفتند ، و او را همين بس كه اينان ادبآموزان و استادان وى هستند . « 2 »
( 3 ) 3 - علّامهء مجاهد سيّد محسن امين رحمه اللّه گويد : زينب عليها السّلام از زنان برجسته و و الا بود .
فضيلتش مشهورتر از آن است كه لزومى به يادآورى داشته باشد و به نوشته آيد .
برترى و برجستگى شأن و منزلت ، نيرومندى برهان ، برترى خرد ، استوارى روحيّه ، فصاحت گفتار و رسايى سخنانش كه گويا از زبان پدرش امير المؤمنين فرو مىريخت ، از خطبههاى كوفه و شام وى به خوبى به دست مىآيد ، و جاى شگفتى از زينب نيست كه اين چنين باشد ، زيرا او شاخسارى از شاخههاى درخت پاك نبوّت و از تبار مطهّر هاشم بود ، جدّش رسول خدا ، پدرش وصىّ آن حضرت ، مادرش حضرت
هامش
( 1 ) عقيلة الوحى ، ص 24 .
( 2 ) نقدى ، زينب الكبرى ، ص 19 .