هاشمىها را بر عهده داشت . « 1 »
( 1 ) 8 - علّامه اسد حيدر گويد : صداى زينب آن بانوى با فضيلت كه از ديگران كمك مىخواست ، بلند مىشود . زينب دختر امير المؤمنين در ميدان جهاد با دلى آرام و قلبى مطمئن حاضر مىشود و در آنجا اهداف قيام برادرش را بازگو مىكند و مردم را با سخنانى رسا به دوران حكومت امير المؤمنين ارجاع مىدهد ، زيرا با بلاغتى كه داشت ، گويا آن سخنان از زبان پدرش فرو مىريخت ، به طورى كه حاضران در آن مجلس چنين گواهى داده توصيف كردهاند . او به سان زنى اندوهناك و ماتم زده نبود كه غم سراسر وجودش را فرا گرفته گرفتار حزن و اندوه باشد و همه چيز را از ياد برده بزرگى مصيبت او را از خود بىخود نموده عمق فاجعه عنان اختيار و هوش را از كفش ربوده باشد . او اگر مىخواست تحت تأثير مصائب و غمها باشد چگونه مىتوانست از آن افراد تحت سرپرستى خود ، به ويژه كودكان بىسرپرست به خوبى نگهدارى و مواظبت نمايد . . . .
شجاعت و قهرمانى خود را در جهادش نشان داد و در رويارويى با ناگوارى و ناملايمات به سان كوه در مقابل تندبادها استوار ماند . او مصيبتها و سختيها را به خاطر رضاى خداوند متعال و جهاد در راهش و سرافرازى كلمه و آيينش تحمّل كرد . . . . « 2 »
( 2 ) 9 - حافظ جلال الدين سيوطى در رسالهء « زينبيّه » خود گويد : زينب عليها السّلام در زمان زندگى جدّش رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم متولّد شد ، او بانويى خردمند ، تيزهوش و دانا ، و داراى دلى نيرومند بود ، حسن عليه السّلام هشت سال و حسين هفت سال و زينب پنج سال پيش از رحلت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم متولّد شدند .
( 3 ) 10 - نيشابورى در « رسالهء علويّه » خود گويد : زينب دختر على عليه السّلام در فصاحت و بلاغت و زهد و عبادتش همچون پدرش مرتضى عليه السّلام و مادرش حضرت زهرا عليها السّلام بود .
( 4 ) 11 - اديب دانشمند « حسن قاسم » در كتابش « بانو زينب » گويد : بانوى پاك و پاكيزه زينب دختر امام على بن ابى طالب پسر عموى رسول خدا و يار و ياور دو
هامش
( 1 ) نقدى ، زينب كبرى ، ص 27 .
( 2 ) مع الحسين و نهضته ، ص 294 .