فاطمه رضوان اللّه عليها آمده كه آن حضرت در بين گروهى « لمّة » از زنان خويشاوند خود در حالى كه چادرش بر زمين كشيده مىشد ، نزد أبو بكر رفته به سرزنش و توبيخ او پرداخت . . . .
( 1 ) 4 - لغتشناس و پيشواى علم ادب ، ابن اثير « 1 » گويد : در حديث فاطمه آمده است كه آن حضرت در بين گروهى « لمّة » از زنان خويشاوندش در حالى كه چادرش بر زمين كشيده مىشد ، نزد أبو بكر رفته به سرزنش و توبيخ او پرداخت . . . .
( 2 ) 5 - مورّخ و تاريخ نويس امين ، على بن حسين مسعودى « 2 » گويد : و اخبار كسانى كه از بيعت با أبو بكر خوددارى كردند ، و مطالبى را كه بنى هاشم در آن روز گفتند ، و داستان فدك و آنچه كه طرفداران نص و يا انتخاب در موضوع امامت گفتند ، و كسانى كه امامت و پيشوايى مفضول را مطرح كردند و موضعگيرى فاطمه عليها السّلام ، و سخنان او را هنگامى كه به سوى مرقد پدرش رفت . . . .
( 3 ) 6 - استاد توفيق ابو علم در كتاب ارزشمندش « 3 » گويد : زهرا رضوان اللّه عليها همچون ديگر افراد اهل بيت از فصاحت و بلاغت حظّ و بهرهاى وافر داشت .
سخنانش داراى قافيهء موزون ، متناسب ، زيبا و هماهنگ بود ، دلها را به معانىاش و ارواح را با استوارى مبانى و پايهها و نحوهء ادا و بيانش جذب مىكرد ؛ او در بيان مطالب بيشتر از ديگران مفاهيمى روان و گسترده و كلماتى با سليقه و مطالبى قابل فهم و درك به كار مىبرد . اين ويژگى را در آن سخنرانى و خطبهاى به كاربرد كه به هنگام بيعت ( مردم ) با أبو بكر و مخالفت آن حضرت با او در مسألهء فدك ايراد كرد .
وى پس از ذكر اين مطالب ، به نقل خطبه از ابن طيفور « 4 » مىپردازد و در پايان مىگويد : آنچه كه دربارهء حضرت زهرا - رضى اللّه عنها - شهرت دارد ، آن است كه حضرت در عرضهء مطالب توانا و سخنورى برجسته بود ، هرگاه بر جايگاه سخنورى
هامش
( 1 ) ابن اثير ، النهاية ، ذيل مادهء « لمّه » .
( 2 ) مسعودى ، مروج الذهب ، ج 2 ص 311 .
( 3 ) توفيق ابو علم ، اهل بيت ، ص 157 .
( 4 ) ابن طيفور ، بلاغات النساء .