علّامه مجلسى رضوان اللّه عليه در شرح اين روايت گويد : اين روايت دلالت بر اين مىكند كه منع حضور كافران و منافقان ، بلكه تبهكاران بر كنار جنازه و به هنگام نماز مطلوب است .
( 1 ) 105 - سپس فرمود : . . . به تو وصيت مىكنم كه هيچ كس از اين مردمى كه بر من ستم روا داشته و حقّم را ربودند بر جنازهء من حاضر نشوند ، زيرا آنها دشمنان من و دشمنان رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مىباشند و هيچ يك از آنان و پيروانشان بر جنازهء من نماز نخوانند . مرا شبانه به هنگامى كه ديدهها به خواب رفتند دفن كن . « 1 »
فرمايش حضرت زهرا بعد از آنكه حضرت على عليه السّلام را به مسجد بردند
( 2 ) 106 - حضرت فرمود : اى سلمان واى بر آنان ، مىخواهند فرزندانم حسن و حسين را يتيم كنند . به خدا سوگند اى سلمان از درب مسجد به جايى نمىروم تا اين كه پسر عمويم را با چشمانم سالم ببينم . سلمان نزد حضرت على عليه السّلام برگشته و فرمايش حضرت زهرا را بازگو كرد . على عليه السّلام از جا حركت كرده و از مسجد بيرون آمد هنگامى كه چشم حضرت به امير المؤمنين عليه السّلام افتاد خود را بر شانههاى آن حضرت انداخته و مىفرمود : روحم فداى روح تو و جانم سپر بلاى تو باد اى ابو الحسن ، اگر در شرائط خوب باشى من با تو هستم و اگر در شرائط بدى باشى من نيز با تو هستم هر دو با هم گريستند ، درود و رحمت خداوند بر آنان باد .
گفتار و نوحهسرايى حضرت درباره فرزندش حسين عليه السّلام
( 3 ) 107 - محدّث قمى أعلى اللّه مقامه گويد : در ديوان سيّد بزرگوار شهيد سيّد نصر اللّه حائرى قدّس اللّه روحه ديدم كه برخى از موثّقان بحرين براى او حكايت كردهاند كه يكى از نيكوكاران حضرت زهرا عليها السّلام را در خواب ديد كه در بين جمعى از زنان هستند كه بر حسين مظلوم عليه السّلام با خواندن اين شعر نوحهسرايى مىكنند :
هامش
( 1 ) روضة الواعظين ، ص 151 .