تسبيح درست كردند ، تا اينكه حضرت حسين بن على عليهما السّلام به شهادت رسيد ، اين عمل را با تربت آن حضرت انجام دادند ، چون فضيلت و برترى بيشترى داشت . « 1 »
( 1 ) در كتاب حسن بن محبوب آمده است : از حضرت صادق عليه السّلام دربارهء استفاده از دو تربت سؤال شد كه ساختن تسبيح از تربت كدام يك از اين دو [ حضرت حمزه و يا حضرت امام حسين عليه السّلام ] برتر است . حضرت پاسخ داد : دانههاى تسبيحى كه از خاك قبر حضرت امام حسين درست شود ، پيش از آنكه تسبيح گفته شود ، خودش تسبيح مىگويد . « 2 »
روايت شده است : هرگاه حور العين يكى از فرشتگان را ببينند كه براى كارى به سوى زمين مىآيد ، با تسبيحى كه از خاك قبر حضرت امام حسين عليه السّلام درست شده است ، راه او را پيدا مىكنند . « 3 »
( 2 ) از حضرت كاظم عليه السّلام روايت شده كه فرمود : مؤمن از پنج خصلت خالى نيست :
مسواك ، شانه ، سجّاده ، تسبيح سى و چهار دانه و انگشتر عقيق . « 4 »
روايت شده است هنگامى كه حضرت زين العابدين عليه السّلام را نزد يزيد بردند ، يزيد تصميم گرفت ايشان را بكشد . از اين رو ، شروع به صحبت كرد تا شايد حضرت سخنى گويد كه موجب قتلش بشود ولى امام سجّاد عليه السّلام همان اندازه سخن مىگفت كه يزيد با ايشان گفتگو كرده بود . در دست حضرت تسبيح كوچكى بود كه با انگشتانش آن را مىچرخانيد و صحبت مىكرد . يزيد عليه اللعنه گفت : من با تو صحبت مىكنم و تو پاسخ مرا در حالى مىدهى كه انگشتانت تسبيح را مىچرخاند ، چگونه اين كار را روا مىدانى ؟ حضرت فرمود : پدرم از جدّم عليهما السّلام به من خبر داد هنگامى كه نماز صبح را مىخواند و از جا حركت مىكرد ، چيزى نمىگفت تا اينكه تسبيح را به دست گرفته اين دعا را مىخواند :
هامش
( 1 ) مكارم الاخلاق در اعمال روز و شب ، ص 218 .
( 2 ) همان مدرك .
( 3 ) همان مدرك .
( 4 ) همان مدرك .