مشاهده كرد عدّهاى در خدمت حضرت نشستهاند . مطلب خود را نگفته بازگشت ، حضرت متوجّه شد كه فاطمه براى كارى آمده كه برايش اهمّيّت داشته است . فرداى آن روز صبحگاهان به منزل فاطمه آمده از علّت آمدن ديروز پرسش كرد . او از بيان تقاضاى خود خجالت كشيد . من به پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم عرض كردم : شما مىدانيد كه كارهاى خانه چقدر زياد است : آبكشى ، آسيا كردن ، جارو نمودن و امثال اينها كه به شدّت او را ناراحت كرده است . من به او گفته بودم كه خوب است نزد شما آمده درخواست كند تا خدمتگزارى براى او تعيين نماييد تا قدرى از رنج و زحمتش كاسته شود .
حضرت فرمود : اى فاطمه ! آيا تو را به چيزى ( خير و ) بهتر از خدمتگزار دلالت و راهنمايى نكنم « 1 » ؟ گفت : آرى ، اى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ! حضرت اين تسبيح معروف را به او تعليم فرمود كه در هنگام خواب و پس از هر نماز بخواند .
اخبار و روايات وارد شده از ائمّه دربارهء اين تسبيحات فراوان است كه آن بزرگواران شيعيان خود را تشويق به خواندن آن مىكردند ، تا آنجا كه حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام فرمود : خداوند به چيزى برتر از تسبيح حضرت فاطمه كه پس از هر نمازى خوانده شود ، بندگى و عبادت نشده است ، و اگر چيزى بهتر از آن وجود مىداشت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم آن را به دخترش فاطمه عليها السّلام مىبخشيد .
امام صادق عليه السّلام مىفرمايد : تسبيح حضرت فاطمه در هر روزى پس از هر نماز ، در نزد من محبوبتر از هزار ركعت در هر روز است « 2 » و ما كودكان خود را همانطور كه به اصل نماز دستور مىدهيم ، به اين عمل نيز وادار مىكنيم .
( 1 ) علّامه مقرّم گويد : دربارهء فضيلت اين تسبيح بدان اندازه گفته شده كه حتّى خداوند متعال حق دارد عبادتى را كه به طور كامل و با تمام شرايط و اجزا انجام گرفته
هامش
( 1 ) ابن حجر قسطلانى در كتاب « ارشاد السارى » ، ج 6 ص 117 چاپ چاپخانهء بزرگ اميريّه مصر گويد : ابن تيميّه دربارهء اين تسبيح گفته است : هركس به هنگام خواب بر گفتن اين تسبيح مداومت و مواظبت داشته باشد ، سختيها و رنجها به او نخواهد رسيد ، زيرا فاطمه رضى اللّه عنها از رنج و زحمت منزل به آن حضرت شكايت كرد و رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم او را به اين تسبيح سفارش و تشويق فرمود . عيّاض گفته است : معناى خيريّت كه در فرمايش رسول وجود داشت به معناى آن است كه عمل آخرت از امور دنيا برتر است .
( 2 ) مرآة العقول ، ج 15 ص 176 .