( 1 ) ايشان در همين كتاب « الغدير » مىنويسد : در اين امّت ، افرادى محدّث وجود داشتند ، همان گونه كه در امّتهاى پيشين عدّهاى محدّث بودند . امير المؤمنين و ائمّهء معصومين دانشمندانى محدّث هستند و نبى نمىباشند و اين خصوصيّت از ويژگيهاى آنان و منحصر به آن بزرگواران نيست ، بلكه حضرت فاطمه عليها السّلام دختر بزرگوار حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نيز « محدّثه » بود ، و همچنين سلمان محدّث بود . آرى ، تمام امامان از اهل بيت و عترت طاهرين محدّث بودند ولى هر محدّثى امام نيست . محدّث آن كسى است كه از يكى از طرق سهگانه « 1 » به اشيا علم پيدا كند ، اين است آنچه كه شيعه بدان معتقد مىباشد .
اين آخرين سخنى است كه نزد دو گروه شيعه و سنّى است و عين عبارات آنان دربارهء محدّث همين است كه گفتيم و همان گونه كه مشاهده كرديد ، هيچ اختلافى در اين مفهوم وجود ندارد و شيعه در اين باره عقيدهء خاصّى بر خلاف ديگر مذاهب اسلامى ندارد و تنها اختلافش در مصداق است و [ به عنوان نمونه ] عمر بن خطّاب را از مصاديق محدّث نمىداند و چنين مقامى را براى او قائل نيست .
با من بياييد تا از اين دروغگوى چيره دست حجاز ، عبد اللّه قصيمى اين جرثومهء نفاق ، اين شخصى كه بذر و تخم فساد را در اجتماع مىافشاند سؤال كنيم كه چگونه در كتابش « الصراع بين الاسلام و الوثنيّة » مىگويد : شيعيان امامان را « نبى » مىدانند و مىگويند : به آنان وحى مىشده و ملائكه براى آنان وحى مىآوردهاند و معتقدند كه فاطمه و امامان داراى مقام نبوّتند ؟ ! « 2 » اين چيزى جز يك تهمت نيست و كسانى به دروغ افترا مىبندند كه به آيات الهى ايمان نياورده و دروغگويند « 3 » . آگاه باشيد ! اينان شيطان را ملاك و محور امر خود گرفته او را شريك خداوند دانستهاند و شيطان در سينههاى آنان آشيانه كرده ،
هامش
( 1 ) اشاره دارد به بيان امام جعفر صادق عليه السّلام : منّا من ينكت فى قلبه ، و منّا من يقذف فى قلبه و منّا من يخاطب .
( 2 ) علّامه امينى ، عبد الحسين ، الغدير ج 5 ص 49 .
( 3 ) نحل ( 16 ) : 105 : انّما يفترى الكذب الّذين لا يؤمنون بآيات اللّه و اولئك هم الكاذبون .