خود گذاشته ده تا ده جدا كرده صدقه مىدهد و آنگاه گفت : تمام اينها به بركت حسن و حسين عليهما السّلام است . اگر ما يك نفر غمگين شديم ولى در عوض هزار نفر را خشنود و خدا و رسولش را راضى كرديم . « 1 »
4 - محدّثه « 2 »
( 1 ) اسحاق بن جعفر بن محمّد بن عيسى بن زيد بن على گويد : از حضرت صادق عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود : از آن جهت حضرت فاطمه را محدّثه ناميدند كه ملائكه از آسمان فرود آمده همان گونه كه با حضرت مريم عليها السّلام صحبت مىكردند ، با آن حضرت نيز صحبت مىنمودند و مىگفتند : اى فاطمه ! خداوند تو را برگزيده و پاك و طاهر كرده و بر ديگر زنان برگزيدهء جهان برترى داده است .
اى فاطمه ! در پيشگاه پروردگارت خضوع كن ، سجده نما و با ركوع كنندگان ركوع بنما « 3 » ! فاطمه عليها السّلام با آنان صحبت كرده آنان به او حديث مىگفتند . شبى به آنها فرمود : مگر مريم دختر عمران بر ديگر زنان جهان برترى داده نشده است ؟
فرشتگان پاسخ دادند : مريم بانوى زنان جهان در عصر خود بود . ولى خداوند تو را بانوى زنان جهان ، هم در اين زمان و هم در زمان حضرت مريم ، و بانوى زنان اوّلين و آخرين قرار داده است . « 4 »
( 2 ) 2 - عبد اللّه بن حسن مؤدّب از احمد بن على اصفهانى از ابراهيم بن محمّد ثقفى از اسماعيل بن بشار روايت كرده كه گويد : على بن جعفر حضرمى حدود سى سال در مصر به ما حديث مىگفت . از جمله احاديثش اين بود كه از سليمان نقل مىكرد :
هامش
( 1 ) بحار الأنوار ج 43 ص 229 .
( 2 ) محدّثة ( به كسر دال و تشديد آن ) به معناى « حديث گوينده » است و بدان جهت كه آن حضرت با مادرش در رحم صحبت كرده و به او حديث گفته بدين نام خوانده شده است . و محدّثة ( به فتح دال و تشديد آن ) به معناى كسى است كه به او حديث گفته مىشود . و بر اين اساس ، حضرت بدين خاطر به اين نام خوانده مىشود كه به حضرت حديث گفته شده است ، چنان كه در روايات زيادى آمده است . مقصود در اينجا تلفّظ و معناى دوم مىباشد .
( 3 ) اشاره دارد به سورهء آل عمران ( 3 ) : 43 - 42 .
( 4 ) بحار الأنوار ج 43 ص 78 .