( 1 ) حضرت فرمود : فرمايش خداوند متعال كه مىفرمايد :
فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبِينَ .
« 1 »
هيچ كس ادّعا نكرده كه حضرت رسول به هنگام مباهله با نصارى كسى را به جز على بن ابى طالب ، فاطمه ، حسن و حسين عليهم السّلام داخل در زير كساء كرده باشد . تأويل فرمايش خداوند اين است كه مقصود از « ابنائنا » حسن و حسين و « نسائنا » فاطمه و « انفسنا » على بن ابى طالب عليه السّلام است .
دانشمندان همگى اجماع دارند بر اينكه در روز جنگ احد ، جبرائيل گفت :
اى محمّد ! اين ايثار و ياورى على است . حضرت فرمود : به خاطر اينكه او از من و من از اويم . جبرائيل گفت : و من از شمايم اى رسول خدا ! و سپس گفت : « لا سيف إلّا ذو الفقار و لا فتى الّا علىّ » او همان گونه بود كه خداوند متعال خليل خود را به آن ستوده است ، در آنجا كه مىفرمايد :
فَتًى يَذْكُرُهُمْ يُقالُ لَهُ إِبْراهِيمُ
« 2 » ما گروه پسرعموهاى تو به قول جبرائيل كه گفت : « از ماست » ، مباهات و افتخار مىكنيم .
هارون گفت : احسنت اى موسى ! . . . « 3 »
عبد الصّمد بن بشير از ابو الجارود از حضرت باقر عليه السّلام روايت كند : حضرت به من فرمود : اى ابو الجارود ! مردم دربارهء حسن و حسين عليهما السّلام چه مىگويند ؟
عرض كردم : اينكه ما آنها را پسران رسول خدا مىدانيم ، بر ما ايراد مىگيرند و انكار مىكنند . حضرت فرمود : شما براى آنها چه استدلالى مىآوريد و به چه چيز احتجاج مىنماييد ؟ عرض كردم : به فرمايش خداوند متعال دربارهء حضرت عيسى عليه السّلام كه مىفرمايد :
وَ مِنْ ذُرِّيَّتِهِ داوُدَ وَ سُلَيْمانَ
تا آنجا كه مىفرمايد
هامش
( 1 ) آل عمران ( 3 ) : 61 .
( 2 ) انبياء ( 21 ) : 60 .
( 3 ) بحار الأنوار ج 48 صص 129 - 127 .