رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در ضمن حديثى طولانى مىفرمايد : اى فاطمه ، خداوند هيچ پيامبرى را مبعوث نفرمود مگر اينكه از صلب خود او برايش ذرارى و فرزندانى قرار داد و ذرّيّهء مرا در صلب على قرار داد ، و اگر على نبود براى من ذرّيّهاى وجود نداشت . « 1 »
( 1 ) ابن ابى الحديد در ذيل فرمايش حضرت على كه فرمود : « املكوا عنّى هذا الغلام لا يهدّنى ، فإنّنى انفس بهذين على الموت لئلّا ينقطع بها نسل رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم » « 2 » مىگويد : اگر بگويى آيا جايز است كه به حسن و حسين و فرزندانشان « فرزندان رسول خدا » « پسران رسول اللّه » ، « ذرّيّه رسول اللّه » گفته شود ؟
مىگويم : آرى ، زيرا خداوند آنان را پسران رسول اللّه ناميده است در آنجا كه فرمود :
نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ
« 3 » و مقصودش از كلمهء « ابنائنا » حسن و حسين بود . . .
خداوند حضرت عيسى را از ذرّيّهء ابراهيم دانست در آنجا كه فرمود : و من ذرّيّته داوود و سليمان و . . . و يحيى و عيسى . . . .
اگر بگويى : پس با اين آيهء قرآن چه مىكنى كه مىفرمايد :
ما كانَ مُحَمَّدٌ أَبا أَحَدٍ مِنْ رِجالِكُمْ . . .
« 4 » ؟
مىگويم : از پدرى آن حضرت نسبت به ابراهيم پسر ماريه مىپرسم ، هر پاسخى كه در اين مورد بدهى ، همان پاسخ را در مورد حسن و حسين خواهم داد . پاسخ كامل نسبت به همه آن است كه در اين آيهء شريف مقصود زيد بن حارثه است ، زيرا عرب ، طبق عادت ديرينهء خود ، پسرخوانده را پسر مىدانست و از اين رو ، به زيد مىگفت :
زيد بن محمّد . خداوند اين رسم را ابطال و از اين سنّت جاهلى نهى فرمود .
به محمّد بن حنفيّه گفته شد : چه شد كه پدرت تو را فريفته در جنگ شركت داد و امّا با حسن و حسين چنين نكرد ؟ پاسخ داد : زيرا آنان چشم او و من دست آن
هامش
( 1 ) بحار الأنوار ج 43 ص 101 .
( 2 ) نهج البلاغه خطبهء 205 : جلوى اين جوان را بگيريد كه مرا در هم نشكند . من از مرگ اين دو ( حسن و حسين ) بيشتر رنج مىبرم ، زيرا نبايد نسل رسول خدا قطع شود .
( 3 ) آل عمران ( 3 ) : 61 .
( 4 ) احزاب ( 33 ) : 40 .