ستونى براى ديانت استوار نگشته و در بوستان رسالت درختى سبز نمىشد .
و چه خوب سروده است ازرى رحمه اللّه در آنجا كه گويد :
نحن من بارى السّماوات سرّ * لو كرهنا وجودها ما براها
ما سرّى از آفريدگار آسمانها هستيم كه اگر از پيدايش آنها خوشمان نمىآمد آنها را نمىآفريد .
بل بآثارنا و لطف رضانا * سطح الأرض و السّماء بناها
بلكه به آثار و لطافت خشنودى ماست كه زمين را گسترده و آسمان را برافراشته است .
و بأضوائنا الّتى ليس تخبو * حوت الشّمس ما حوت من سناها
از پرتو انوار خاموش ناشدنى ماست كه خورشيد آنچه را در برگرفته داراست .
( 1 ) تمام احاديثى را كه ما در اينجا از كتاب بحار الأنوار علّامه مجلسى آورديم ، گروه بسيارى از دانشمندان اهل سنّت نيز همچون : صاحب كتاب « ينابيع المودّة » ، « ذخائر العقبى » ، « نزهة المجالس » ، « مقتل الحسين » و « احقاق الحق » به نقل از مدارك عامّه در كتابهاى خود يادآور شدهاند .
و از جمله چيزهايى كه شايان نگرش و دقّت نظر است آنكه امامان و پيشوايان معصوم نسبت به اين اسم شريف همّت داشته براى آن اهميّت ويژهاى قائل بودند ، آن را كاملا گرامى داشته هرگاه كه اين اسم را مىشنيدند ، گريه نموده اظهار تأسّف مىكردند و كسى را كه به اين اسم ناميده شده و خانهاى را كه در آن فردى با نام فاطمه بود ، دوست داشتند و به آن متوسّل مىشدند . حديثى را كه از حضرت باقر عليه السّلام نقل كردهايم ، ملاحظه كنيد كه حضرت ذيل آن حديث سوگند ياد كرد و بر اين مطلب تأكيد فرمود : به خدا سوگند كه خداوند آن حضرت را با علم و دانش جدا ساخته ، در عالم ميثاق از ناپاكى و عادت ماهانهء زنانگى بر كنار داشته است .
و نيز از آن حضرت نقل شده است كه هرگاه دردى و يا تبى عارض بر آن حضرت مىشد ، ابتدا از آب سرد استفاده كرده بعد بر در خانهء حضرت فاطمه مىايستاد ، به طورى كه صداى مباركش شنيده مىشد ، فرياد مىزد : اى فاطمه ، اى