( 1 ) به هر حال اين تفسير ممكن است درست باشد و اگر تعبير را رمزى بدانيم احتمال اين تفسير مىرود و منافات ندارد كه مربوط به همان آيهء شريفهء مورد اشاره در حديث صحيح بخارى باشد ؛ زيرا آن آيه به ظهور حضرت هم تفسير شده است . ( در كتاب تاريخ ما بعد الظهور در اين باره بحث خواهيم كرد . )
لكن آنچه كه كار را آسان مىسازد ، آن است كه اين روايت از نظر سند چندان معتبر نيست .
( 2 )
امر دوازدهم : صيحه
اين مطلب فقط در كتب شيعهء اماميّه وجود دارد ، و روايات بسيارى در اين موضوع وارد شده و روى آن تأكيد شده است .
از آن جمله روايتى است كه نعمانى در كتاب الغيبة « 96 » از امير المؤمنين - عليه السلام - نقل كرده است كه حضرت دربارهء علائم و نشانههائى صحبت مىكردند و ما گفتيم : آيا پيش از ظهور و يا بعد از آن برخى از اين نشانهها واقع مىشوند ؟ حضرت پاسخ دادند :
« صيحهاى در ماه رمضان پديد مىآيد كه افراد بيدار را مضطرب و خوابيدهها را بيدار مىكند ، و دختر جوان را از پس پردهء خود بيرون مىآورد . »
( 3 ) در روايت ديگرى « 97 » از آن حضرت آمده است : آن فزعه هولانگيز در ماه رمضان است . گفته شد : فزعه و موجود هولانگيز در ماه رمضان چيست ؟
فرمود :
« آيا سخن خداوند را نشنيدهايد در قرآن مجيد كه مىفرمايد : « اگر بخواهيم بر آنان آيتى از آسمان فرو فرستيم ، پس گردنهاى آنها در مقابل آن خضوع و فروتنى خواهند كرد » آن آيت و نشانهاى است كه دختر جوان را از پس پردهء خود به در آورده ، و خوابيده را بيدار و بيدارها را به وحشت مىاندازد .
هامش
( 96 ) غيبت نعمانى / 258 .
( 97 ) غيبت نعمانى / 251 .