تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ الغيبة الكبرى ( تاريخ غيبت كبرى ) ( فارسي ) — صفحة 48

مساهمون:

ص٤٨
( 1 ) و نيز از حضرت امام جعفر صادق - سلام اللّه عليه - در ضمن حديثى آورده است : « پنجمين فرزند هفتمين امام جسمش از شما پنهان مىشود و نام بردن از او براى شما جايز نيست » « 2 » ( 2 ) و نيز از عبيد بن زراره نقل مىكند كه گويد : از حضرت امام صادق - عليه السلام - شنيدم كه مىفرمود : « مردم امام خويش را گم كرده پس در موسم حجّ حضور مىيابد و مردم را مىبيند ولى مردم وى را نمىبينند . » اين نظريّه ساده‌ترين طرح و فرضيّه عملى و قابل قبول در مورد پنهان شدن حضرت مهدى - عليه السلام - و رهايى ايشان از ظلم ستمگران مىباشد و با اين گونه اختفا ، آن حضرت در پناهگاهى امن به سر برده هيچ‌گونه آسيبى به حضرت نمىرسد . اين گونه اختفا و پنهانى از راه اعجاز خدايى امكان دارد ، به همانسان كه دير زيستى حضرت در طول اين همه سال نيز با اعجاز الهى درست مىشود ؛ و هر دو امر ( هم غيبت و هم طول عمر ) براى نگاهدارى وجود مقدّس آن حضرت از خطرات و از بين رفتن مىباشد ، تا در روز موعود براى انجام مسئوليّت خطير اسلامى خويش بپاخيزد . ( 3 ) ما با دليل قطعى ، اهميّت آن روز را در پيشگاه خداوند و رسول او - صلّى اللّه عليه و آله - مىدانيم . زيرا آن ، روزى است كه هدف اساسى از آفرينش انسان برآورده شده ، و آرزوهاى پيامبران و رسولان جامعه عمل به خود مىپوشد ، و كوشش‌هايشان با تشكيل جامعهء عادلانه و تحقّق دولت حقّه بثمر مىرسد . چنان كه مبرهن و ثابت مىكنيم كه هرگاه تحقّق اهداف مهمّه خدايى متوقّف بر معجزه‌اى باشد ، خداوند آن معجزه را براى تحقّق آن هدف مهمّ انجام مىدهد . « 3 »
هامش
( 2 ) كمال الدّين / 333 . ( 3 ) نگاه كنيد به كتاب « المعجزة فى المفهوم الاسلامى » اثر مؤلّف همين كتاب .