تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ الغيبة الكبرى ( تاريخ غيبت كبرى ) ( فارسي ) — صفحة 47

مساهمون:

ص٤٧
( 1 )

فصل اوّل مفهوم اساسى غيبت حضرت مهدى عليه السلام

مقصود ما از عنوان فوق ، آن روش اساسى است كه حضرت بقيّة اللّه در پنهانى از ديدگان مردم و نجات از چنگال ظلم و ستم پيش گرفته است و با شناخت اين روش پاسخ بسيارى از سؤالات آتيه روشن خواهد شد - ان شاء اللّه تعالى . در آغاز كار ، در نحوهء غيبت آن حضرت ، با دو نظريّه و برداشت اساسى برخورد مىكنيم : ( 2 )

طرح نخست : نظريّهء پنهانى جسم

اين ، نظريّهء مقبول و متعارفى است كه در ذهن بسيارى از مردم فرو رفته و ظواهر برخى از ادلّه ( روايات ) نيز بر آن دلالت مىكند . و آن عبارت است از اينكه جسم حضرت از ديده‌ها پنهان است و او مردم را مىبيند ولى مردم او را نمىبينند ؛ و در عين حال كه گاهى در يك مكان وجود دارد ، ولى آن مكان از او خالى ديده مىشود . ( 3 ) صدوق در كتاب كمال الدّين از ريّان بن صلت روايت مىكند كه مىگويد : « از حضرت امام رضا - سلام اللّه عليه - دربارهء قائم - عليه السلام - سؤال شد . حضرت فرمود : جسمش ديده نمىشود و به اسم خويش ناميده نمىشود . » « 1 »
هامش
( 1 ) كمال الدّين / 370 .