عمومى ، تأثيرش از مسلميات است ؛ زيرا اقلا در تعدادى از مردم تأثير خواهد داشت و بىاثر نخواهد بود ، و اگر شرط اول وجود داشت ، واجب خواهد بود .
( 1 )
فوائد مترتب بر اجراى وظايف اجتماعى در دوران غيبت كبرى
با توجه به آنچه گفته شد ، مىتوانيم به فوائد و نتايج بزرگى دست يابيم كه در چند امر بيان مىشود :
( 2 ) امر اوّل :
در تاريخ زندگى انسانها هميشه مسأله جهاد در منطق پيام و دعوت خدايى ، همراه با مردمانى با اخلاص و آزمايش شده بوده است ، زيرا جهاد درى بود ويژهء اولياى خدا . نه بدان معنى كه فقط بر آنها واجب بوده است ، بلكه خداوند شرايط وجوب و وجود آن را وقتى فراهم مىآورده كه چنين اشخاصى وجود داشته باشند ؛ زيرا در افتادن و اعلام جنگ با تمام مردم جهان و گسترش عدل جهانى ، كار مهمى است كه جز از عهدهء آن انسانهاى فرزانه ، از كسى ديگر ساخته نيست ، و الا با خطر نابودى و واماندگى روبرو خواهد بود .
( 3 ) و بدين جهت است كه مىبينيم رسول خدا به پيكار با دشمنان خويش پرداخت و پيروز شد ، و توانست كه در مدت كوتاهى به فتوحات و پيروزيهايى دست پيدا كند ، و هنگامى هم كه مسلمين اين خصوصيات را از دست دادند ، ديگر روى پيروزى را نديدند .
و با همين ويژگيها است كه وجود مقدس حضرت بقيّة اللّه - عجل الله تعالى فرجه الشريف - بر دشمنان خود پيروز مىشود و بر سراسر گيتى سلطه مىيابد .
( 4 ) البته بايد تفاوتهايى را كه بين اصحاب رسول خدا - صلى اللّه عليه و آله و سلّم - و ياران حضرت مهدى - عليه السلام - وجود دارد ناديده نگيريم ، كه عبارت بود از بعثت رسول خدا در بين مردمى سست عنصر و آزمايش ناشده ، كه تجربه و سابقهاى در اخلاص و فداكارى نداشتند ، و هيچگونه آمادگى براى گسترش دادن عدالت و مفاهيم الهى در پهنه گيتى در ميان آنها نبود ، و كارى جز دزدى و قتل و غارت نداشتند . و لذا انگيزه بيشتر آنها براى جهاد ، همان